Margaretha van Bourgondië werd door haar huwelijk met Willem van Beieren gravin van de gebieden Henegouwen, Holland en Zeeland. Ze belichaamde de politieke alliantie tussen de dynastieën van Bourgondië en Beieren. Na het overlijden van Willem werd de positie van haar enige dochter, Jacoba van Beieren, ter discussie gesteld. Margaretha kwam haar dochter te hulp, wat leidde tot conflicten met mannelijke leden van zowel de Beierse als de Bourgondische dynastieën. In dit boek onderzoekt Margreet Brandsma de rol die Margaretha speelde in een beslissende periode van de geschiedenis van de Nederlanden. Ze onthult welke machtsmiddelen Margaretha als vorstin in de late middeleeuwen tot haar beschikking had. Haar levensverhaal, financiële situatie, hofhouding en steun aan religieuze en literaire projecten worden uitgebreid besproken.