Arturromans zijn uitermate geschikt voor een intertekstuele benadering, omdat ze voortdurend dezelfde personages, thema’s, motieven, verhaalstructuren en situaties bevatten. Elke nieuwe roman staat in verband met oudere werken (specifieke intertekstualiteit) en discussieert met de conventies van het genre (generische intertekstualiteit). De oudste Middelnederlandse Arturromans, die bewerkingen zijn van Franse romans zoals die van Chrétien, zijn vermoedelijk ontstaan in de jaren 1220. Tussen 1230 en 1320 werden in Vlaanderen drie originele Middelnederlandse romans gecreëerd: eerst Walewein, daarna Moriaen en vervolgens de Ridder metter mouwen. Bart Besamusca onderzoekt in elk van deze werken zowel de specifieke als de generische intertekstualiteit. Uit de vele verbanden blijkt dat de auteurs van Walewein zich afzetten tegen de destructieve invloed van de religieuze ridderschap, zoals gepresenteerd in de invloedrijke prozacyclus Lancelot-Graal, op het hoffelijke beeld van de Arturwereld. Bijvoorbeeld, het zwevende schaakspel fungeert als werelds equivalent van de bovennatuurlijke Graal. De auteur van Moriaen haakt meer aan bij de prozacyclus en positioneert zich tegenover Walewein, en zijn werk kan deels worden gezien als een alternatief voor de Oudfranse Perceval. In reactie op Walewein en Moriaen schrijft de auteur van de Ridder metter mouwen een roman waarin hij de Lancelot-Graal volledig negeert, en zich profileert door terug te grijpen op de oude romanstijl van Chrétien. De intertekstuele benadering biedt inzicht in de evolutie van de Middelnederlandse Arturroman. Juist in dit opzicht ondervindt de momenteel populaire sociaal-functionele benadering van de Middelnederlandse literatuur grote problemen. Hoewel een intertekstuele lezing geen volledige interpretatie van de betrokken romans biedt, sluit deze wel aan bij de manier waarop het middeleeuwse publiek een Arturroman zag: als een variant op, of reactie op, andere (Artur)teksten. Voor degenen die het intertekstuele spel van de dichters willen begrijpen, geldt: lees en herlees de primaire teksten, tot zowel profijt als plezier.