Corruptie en omkoping binnen de overheid zijn onacceptabel. Dat weten we allemaal. Toch worden deze zaken vaak gepresenteerd alsof ze in het belang van de samenleving zijn. Slimme politici verpakken hun hebzucht, fraude, nepotisme en winstbejag als voordelen voor het publiek. Dergelijke corruptiepraktijken zijn van alle tijden. De mens blijft hetzelfde en de wereld zal niet ten onder gaan door teveel deugdzaamheid, ondanks alle regels, procedures en controles. Elke generatie vindt met creativiteit een manier om kromme zaken recht te praten. Met deze gedachte reist de auteur door vijf eeuwen geschiedenis om de morele cultuur van de macht te onderzoeken. Wat was acceptabel? Wat was onaanvaardbaar? Welke argumenten werden gebruikt om zaken te verdoezelen? Wat werd ertegen ondernomen? Dit boek belicht niet alleen corruptie, fraude, vriendjespolitiek en belangenverstrengeling binnen het openbaar bestuur, maar laat ook zien dat in elke tijdperk moraal als een natuurlijke, zelfs instinctieve grens diende om excessen te voorkomen en zaken enigszins in balans te houden. Maar die grens werd steeds omzeild en misbruikt, zowel door individuen als door instituties. Moraal van de macht biedt een historisch overzicht van de grenzen tussen goed en kwaad.