Archeologie onderzoekt de menselijke activiteiten uit het verleden door middel van opgegraven materiële overblijfselen. Oorspronkelijk was dit vakgebied duidelijk deel van de menswetenschappen, maar sinds de jaren zestig is er steeds meer aandacht voor natuurwetenschappelijke benaderingen. Er kwam besef dat de mens niet alleen een cultureel, maar ook een biologisch wezen is. Bovendien werd het duidelijk dat een globale reconstructie van het verleden onmogelijk is zonder de studie van planten- en dierenresten, landschappen, bodem en geologie. De wisselwerking met het milieu beïnvloedt namelijk in grote mate het menselijk handelen en denken, en vormt het onderzoeksgebied van de ecologische archeologie. Een andere belangrijke ontwikkeling is de integratie van natuurwetenschappelijke analysemethoden in archeologisch onderzoek. Door middel van fysische, chemische, biologische, geografische en geologische technieken kan er steeds meer informatie worden verkregen uit archeologische vondsten, structuren en landschappen. Hierbij worden de oorsprong, productie, bewerking en ouderdom van materialen achterhaald. Dit boek biedt een overzicht van de methoden binnen het ecologisch-archeologisch onderzoek en legt uit welke natuurwetenschappelijke analysemethoden er momenteel beschikbaar zijn. Het belicht welke onderzoeksthema’s met een natuurwetenschappelijke aanpak kunnen worden verkend en welke inzichten dit oplevert. Deze benadering is uniek binnen het Nederlandstalige taalgebied.

Over de auteurs:
ANTON ERVYNCK leidt een team van natuurwetenschappers bij het Vlaams Instituut voor het Onroerend Erfgoed en geeft les in natuurwetenschappen in de archeologie en ecologische archeologie aan de Universiteit Gent.
PATRICK DEGRYSE is professor aan de Afdeling Geologie van de K.U.Leuven.
PETER VANDENABEELE is chemicus en professor aan de Vakgroep Archeologie en Oude Geschiedenis van Europa aan de Universiteit Gent.
GERT VERSTRAETEN is professor aan de Afdeling Fysische en Regionale Geografie van de K.U.Leuven.