Henk Kuiper (1897-1985) was de belichaming van een selfmade man. Op twaalfjarige leeftijd, in 1909, verliet hij de lagere school en begon direct te werken in de tuinbouw voor een salaris van twee gulden per week. In 1962 ging hij met pensioen als directielid van de Sociale Verzekeringsbank in Amsterdam. Toen hij in 1949 bij de SVB begon, destijds nog bekend als de Rijksverzekeringsbank, had hij al een uitgebreide loopbaan als bestuurder binnen de katholieke vakbeweging opgebouwd. In de vroege jaren van de 21ste eeuw is het bijna onmogelijk om ons een beeld te vormen van de sociale ellende waarmee vakbondsbestuurders in de eerste decennia van de 20ste eeuw te maken kregen. Als jonge man startte Henk Kuiper zijn levenslange strijd tegen sociaal onrecht op het platteland. Hij organiseerde en leidde talrijke stakingen, waarbij hij niet alleen moest strijden tegen rijke boeren die hun arbeiders uitbuitten, maar ook tegen behoudende pastoors en zelfs bisschoppen die niets van sociale hervormingen wilden weten.