Onderwijs wordt als uiterst waardevol gezien, maar men verwacht dat het niets mag kosten. Het vormt vaak de grootste uitgavenpost voor veel regeringen. In de Verenigde Staten beschouwt men het als een essentiële, zij het onzekere, factor voor de toekomst in de 21ste eeuw. Japan is trots op zijn succesvolle aanpak ervan. In ons eigen land bestaan er diepe meningsverschillen over de hervormingen die men wil doorvoeren. Sociologen, pedagogen en psychologen publiceren er gespecialiseerde stukken over, wat het moeilijk maakt om nog precies te begrijpen waar het over gaat. Politici en vakbonden zien het vooral als een machtsmiddel, maar vergeten meestal de leerlingen, voor wie het onderwijs – zoals u wellicht al dacht – eigenlijk bedoeld is. Dit boek probeert, voorbij de politieke en sociale discussies over de verschillende ‘typen’, het bijzondere fenomeen te beschrijven dat zich overal en op elk niveau tussen leraar en leerling afspeelt: twee essentiële rollen die iedereen voortdurend en afwisselend vervult. Het eindresultaat is een filosofie over leraarschap, die uitmondt in een spiritualiteit van dit beroep of, beter gezegd, van deze roeping.