In “Oorlog in en om Grou” schildert Ulke Brolsma een beeld van de gebeurtenissen in het dorp Grou tijdens de Tweede Wereldoorlog. Naarmate de oorlog vorderde, ondervond Grou steeds meer hinder van de Duitse bezetter. Hierdoor ontstond er verzet; moedige individuen die hun leven riskeerden om tegen de vijand te strijden. Tegelijkertijd waren er ook collaborateurs, die een grote bedreiging vormden voor de groeiende groep onderduikers. In september 1944 nam een eenheid van de Grenzschutzpolizei haar intrek in de villa van fabrieksdirecteur Halbertsma. Vanaf dat moment zaaiden de twintig Grünen die daar verbleven angst en terreur in Grou en de omliggende gebieden. Ze joegen actief op Joden en verzetsleden, vaak geholpen door Nederlandse verraders. Op 2 en 3 maart 1945 sloegen de Duitsers toe en werd het grootste deel van het Grouster verzet opgepakt. Maar de vraag blijft: wie was de verrader?