Een faillissement is een proces dat gericht is op het zoveel mogelijk tegemoetkomen aan schuldeisers, zoals leveranciers. Het faillissementsrecht is dan ook voornamelijk bedoeld om de belangen van schuldeisers te behartigen. Terwijl aandeelhouders bij winst en succes vaak op de eerste plaats komen, staan zij bij een faillissement juist aan het einde van de rij. Toch werkt het faillissementsrecht op drie manieren in het nadeel van de schuldeisers. Aandeelhouders nemen namelijk steeds vaker de leiding in faillissementen en weten de resterende waarde van de failliete onderneming naar zich toe te trekken. Ten eerste investeren aandeelhouders in Nederland steeds minder in kapitaal, maar kiezen ze vaker voor aandeelhoudersleningen die gedekt worden door zekerheden. In geval van faillissement eisen aandeelhouders dan voorrang boven reguliere schuldeisers. Dit verandert ondernemen in een risicoloos spel. Ten tweede kunnen aandeelhouders de pre-pack procedure misbruiken om de onderneming goedkoop over te nemen en daarbij onbetaalde schuldeisers achter te laten. Ten derde ontbreken in Nederland regels die ervoor zorgen dat gewone schuldeisers bij reorganisaties en akkoordprocedures volledige voorrang boven aandeelhouders kunnen krijgen. Door deze drie ontwikkelingen dreigt het faillissementsrecht zijn oorspronkelijke doel voorbij te schieten.