Dit boek voorziet parlementsleden, voorlichters en rechters van een juridisch kader waarmee zij politieke overheidscommunicatie kunnen evalueren. Het biedt burgers essentiële informatie over de plannen van de overheid, de besteding van publieke middelen en behaalde resultaten. Maar is het toegestaan dat de overheid deze communicatie gebruikt om burgers te beïnvloeden hoe ze moeten stemmen bij verkiezingen of referenda? Of om een minister in de schijnwerpers te zetten met het oog op het winnen van stemmen bij komende verkiezingen? Met andere woorden, mag de overheid via communicatie proberen burgers een bepaalde politieke visie op te leggen? In Nederland ontbreekt een duidelijk antwoord op deze vragen. Daarom biedt dit boek een juridisch toetsingskader aan parlementsleden, voorlichters en rechters voor het beoordelen van politieke overheidscommunicatie. Het kader is mede geïnspireerd door rechtspraak uit Ierland en Duitsland. Zo biedt het boek niet alleen een actuele kijk op de ontwikkelingen in de Nederlandse benadering van overheidscommunicatie, maar ook waardevolle informatie over hoe rechters in Ierland en Duitsland over overheidscommunicatie denken.