Zowel astma als COPD behoren tot de meest voorkomende chronische aandoeningen binnen de huisartsenpraktijk. Vooral door de toename van het aantal rokende vrouwen in de afgelopen decennia, wordt verwacht dat de prevalentie van COPD de komende jaren aanzienlijk zal stijgen. De inzichten over effectieve diagnostiek van astma en COPD zijn de laatste jaren sterk veranderd. In de meest recente aanpassing van de NHG-Standaarden voor astma en COPD uit 2008, speelt spirometrie een minder centrale rol dan voorheen. Er wordt nu meer nadruk gelegd op het belang van een grondige anamnese, waarbij het klachtenpatroon, de beperkingen en de uitlokkende factoren centraal staan. Hierdoor wordt de combinatie van astma én COPD vaker gediagnosticeerd en moeten diagnoses soms heroverwogen worden.

Binnen de behandeling en begeleiding heeft de praktijkondersteuner een belangrijke rol gekregen in veel huisartsenpraktijken. Door taken van de huisarts over te dragen aan de praktijkondersteuner en het aanbieden van gestructureerde en geprotocolleerde zorg, is de kwaliteit van zorg voor astma- en COPD-patiënten verbeterd. Samenwerking met andere zorgprofessionals is gestimuleerd door ketenzorgprojecten. Voor huisartsen betekent deze verandering dat zij hun kennis over astma en COPD up-to-date moeten houden om de vereiste zorg te kunnen bieden en de praktijkondersteuner adequaat te kunnen ondersteunen.

Er wordt steeds vaker van huisartsenpraktijken verwacht dat zij de kwaliteit van zorg transparant maken door hun handelingen te registreren en zichtbaar te maken. Het NHG heeft een voorlopige set indicatoren voor zowel astma als COPD opgesteld, die als basis dient voor zorgprogramma’s en eerstelijns-DBC’s.