Dit preadvies richt zich op de thematiek rondom de interpretatie van rechtshandelingen. Hoewel de basisprincipes voor interpretatie bekend en duidelijk lijken (zoals de Haviltex-maatstaf en de cao-norm), stelt de praktijk de Hoge Raad en andere beoefenaars van het civiele recht steeds voor nieuwe uitdagingen. Met name sinds het DSM/Fox-arrest uit 2004 zijn er in de rechtspraak van de Hoge Raad veel nieuwe nuances toegevoegd op het gebied van interpretatie. Tegen deze achtergrond brengt Valk in het eerste deel van dit preadvies de ontwikkelingen in kaart en verbindt hij deze. Hij behandelt onder andere de directe relatie tussen interpretatie en de wilsvertrouwensleer, objectiverende interpretatie, en de interpretatie van huwelijkse voorwaarden, statuten, algemene voorwaarden, derdenbedingen en verzekeringsovereenkomsten, evenals interpretatie op het grensvlak van het goederen- en verbintenissenrecht. Daarnaast wordt kort ingegaan op de relatie tussen interpretatie en andere bronnen van rechtsgevolgen van overeenkomsten zoals aangeduid in art. 6:248 BW (aanvullend en dwingend recht, gewoonterecht en redelijkheid en billijkheid), evenals de processuele aspecten van interpretatie. In haar deel van het preadvies plaatst Schelhaas de interpretatie van rechtshandelingen in een internationaal perspectief door rechtsvergelijking met Engels, Schots, Duits en Frans recht en soft law, en door het analyseren van de interpretatie van enkele internationale clausules (zoals force majeure en hardship-clausules). Vervolgens bespreekt zij enkele kwesties rondom contractvorming: op welke manieren kunnen contractspartijen de interpretatie contractueel vormgeven? De preadviseurs concluderen dat de thematiek van interpretatie veelzijdig is en blijft, zowel wat betreft de interpretatiestandaard als in internationaal perspectief. Dit preadvies behandelt zowel de theorie als de rechtspraktijk en kan daardoor waardevol zijn voor iedereen die vanuit de wetenschap of de praktijk te maken krijgt met interpretatievragen.