Traditioneel streven liberaal-democratische samenlevingen ernaar om de private en publieke domeinen gescheiden te houden. Individuen en bedrijven hebben de vrijheid om op de markt te opereren, winst te genereren en daarvan te profiteren. Tegelijkertijd dient de publieke macht onafhankelijk en op democratische wijze te functioneren. Deze duidelijke scheiding tussen privaat en publiek staat echter onder druk. Oligarchen spelen in veel landen een rol in de politiek door middel van donaties aan partijen en lobbywerk. Bedrijven stellen hun eigen regels op, en regeringen hebben in onze geglobaliseerde economie vaak moeite om daar effectief toezicht op te houden.

Rutger Claassen biedt in dit boek een filosofische beschouwing over de verhouding tussen privaat en publiek. In het feodalisme waren deze sferen op ongezonde wijze met elkaar verweven. De moderne, open samenleving die in de 18e eeuw ontstond, was een reactie hierop. Vandaag de dag lijkt deze scheiding echter weer te vervagen. Economische en politieke belangen beginnen zich opnieuw te vermengen, met nadelige gevolgen voor burgers. Bevinden we ons in een ‘neo-feodaal’ tijdperk? En hoe moeten we hierop reageren?

Dit boek is een aanrader voor iedereen die inzicht wil krijgen in de wisselwerking tussen politiek en economie en wil ontdekken hoe een filosofische benadering hierbij kan helpen.