In veel gevallen ontwikkelen kinderen met dyslexie ook psychische problemen, zoals een laag zelfbeeld, angst om te falen, depressieve gevoelens en moeilijkheden met leeftijdsgenoten. Of deze problemen zich daadwerkelijk voordoen, hangt af van hoe het kind en zijn omgeving met dyslexie omgaan. Daarom is het belangrijk om psycho-educatie op te nemen in de behandeling van kinderen met dyslexie. Met de juiste kennis en inzichten kan dyslexie minder beperkend zijn op andere levensgebieden. Ook ouders en andere betrokkenen kunnen hiervan profiteren door het kind op een ondersteunende manier bij te staan. Het doel van psycho-educatie is om de motivatie, betrokkenheid en actieve deelname van het kind te vergroten, wat de effectiviteit van de behandeling ten goede komt. Het is essentieel dat het kind een sterke basis ontwikkelt om zijn hele leven effectief met zijn dyslexie om te gaan. Deze werkmap is bedoeld voor jonge lezers die merken dat leren lezen moeizaam verloopt en voor wie extra ondersteuning door leraren en andere begeleiders wordt aanbevolen.

Over de auteur(s): Nadja Brocatus is logopediste en stottertherapeute, verbonden aan het Centrum voor Ambulante Revalidatie in Oostakker. Naast stotteren behandelt zij ook complexe leerstoornissen en ADHD. Ze geeft daarnaast les aan de Afstudeerrichting Logopedie van de Arteveldehogeschool in Gent. Kathleen Vermeersch, eveneens logopediste, werkt bij hetzelfde centrum en is gespecialiseerd in de behandeling van complexe leerstoornissen en dyslexie. Ze is ook actief in een groepspraktijk in Nazareth.