In “Psychodiagnostiek anders bekeken” bespreekt psychoanalyticus Stijn Vanheule de beperkingen van de dsm-5, het veelgebruikte handboek voor het diagnosticeren van psychische aandoeningen, gepubliceerd door de American Psychiatric Association. Hij betoogt dat de wetenschappelijke waarde van de dsm-5 vaak te hoog wordt ingeschat. De overtuiging dat dit handboek een betrouwbaar diagnostisch hulpmiddel zou zijn, is gebaseerd op een misleidende interpretatie van statistische gegevens. Daarnaast beperkt het de kijk op psychische problemen door vast te houden aan een strikte biomedische benadering, zonder rekening te houden met contextuele en ervaringsfactoren die bijdragen aan psychische klachten en symptomen. Vanheule pleit vanuit de fenomenologische psychiatrie en de lacaniaanse psychoanalyse voor een andere aanpak. Hij stelt een kwalitatieve, casusgerichte diagnostiek voor, die goede reflexiviteit, betrouwbaarheid en validiteit binnen het diagnostische proces nastreeft.