Ontbinding, schadevergoeding en nakoming zijn de wettelijke middelen om het nadeel te verhelpen dat een partij ervaart wanneer de andere partij tekortschiet in de nakoming van een overeenkomst. Deze remedies kunnen op verschillende manieren en in diverse combinaties worden toegepast, wat betekent dat de benadeelde partij een uitgebreid arsenaal aan mogelijkheden heeft. Voor de partij die tekortschiet, is het cruciaal dat de minst schadelijke optie uit dit arsenaal wordt gekozen. Dit roept de vraag op of de benadeelde partij volledig vrij is in de keuze van een bepaalde remedie of combinatie daarvan, of dat er beperkingen zijn. En zo ja, wat zijn die beperkingen? Dit boek biedt antwoorden op deze vragen door diep in te gaan op de onderlinge relaties tussen ontbinding, schadevergoeding en nakoming. Aangezien deze relaties sterk beïnvloed worden door de verzuimregeling, wordt ook aan deze regeling veel aandacht besteed. Er is verder onderzocht in hoeverre de benadeelde partij vrijheid heeft bij de keuze van de uitvoering van een remedie. Dit omvat de verhoudingen tussen volledige en gedeeltelijke ontbinding, tussen volledige en gedeeltelijke schadevergoeding, en tussen de verschillende manieren van nakoming. Het onderzoek onthult dat er, anders dan vaak wordt aangenomen, een zekere ordening binnen het remediearsenaal voor wanprestatie bestaat. Hierdoor heeft de teleurgestelde partij niet volledige vrijheid bij de keuze voor (de wijze van toepassing van) ontbinding, schadevergoeding en/of nakoming.