Het gebruik van medische hulpmiddelen bij de behandeling van patiënten speelt een cruciale rol in de vooruitgang van de gezondheidszorg, maar brengt ook onvermijdelijk risico’s met zich mee. Dit proefschrift onderzoekt of patiënten die gezondheidsschade oplopen, deze schade kunnen verhalen op de zorgverlener die het hulpmiddel gebruikte. Schadelijke gevolgen door het gebruik van ongeschikte medische hulpmiddelen blijken onontkoombaar. In recente jaren hebben veel patiënten met gezondheidsschade claims ingediend tegen diverse partijen. Dit onderwerp is niet alleen in Nederland actueel, maar ook wereldwijd zorgen ongeschikte medische hulpmiddelen voor grote schandalen, zoals de frauduleus vervaardigde PIP-implantaten of de MoM-heupprothesen die metaaldeeltjes in het lichaam afscheiden. De kernvraag hierbij is: wie is verantwoordelijk voor de schade van de patiënt? Deze vraag leidt tot aanzienlijke onduidelijkheid. Het proefschrift onderzoekt de aansprakelijkheid voor ongeschikte medische hulpmiddelen en zoekt naar antwoorden. Door middel van rechtsvergelijking en rechtseconomie onderzoekt de auteur of, en in welke mate, het risico van een ongeschikt hulpmiddel voor rekening van de zorgverlener moet komen. Volgens artikel 6:77 van het Burgerlijk Wetboek valt schade door een ongeschikt hulpmiddel bij de uitvoering van een verbintenis in principe onder de verantwoordelijkheid van de schuldenaar, tenzij toerekening onredelijk is. Buiten de medische context is onredelijkheid zeldzaam, maar in de medische context leidt de toepassing van dit artikel tot grote discussie in literatuur en rechtspraak. Door de snelle ontwikkeling en complexe aard van medische hulpmiddelen kan de zorgverlener niet altijd de risico’s voorzien. De vraag is of de veroorzaakte schade toch zijn verantwoordelijkheid is. Tot nu toe is deze vraag in een proefschrift nog niet behandeld. Ook in de literatuur en jurisprudentie is dit vraagstuk nog niet volledig uitgewerkt. Dit proefschrift biedt nieuwe inzichten die waardevol zijn voor de lopende discussie. Bovendien is het de eerste publicatie die zich richt op de aansprakelijkheid van de producent die het hulpmiddel op de markt heeft gebracht én de notified body die het goedkeurde, waardoor het een belangrijke bron van kennis is voor zowel wetenschap als praktijk.