In lijn met eerdere edities volgt ook de zevende uitgave de evolutie van de Pachtwet. Dit boek behandelt alle onderwerpen die sinds de eerste editie in 1980 aan bod zijn gekomen. Het belicht wet- en regelgeving met betrekking tot landinrichting en de bescherming van landschap, natuur, milieu en waterbeheer, voor zover deze relevant zijn voor zowel pachter als verpachter. Ook de verpachting, zoals vastgelegd in het Burgerlijk Wetboek door de vruchtgebruiker, hypotheekgever, erfpachter en opstaller, wordt besproken, evenals de onteigening van het pachtobject, met een focus op schadeloosstelling. Dit alles valt onder het wettelijke Pachtrecht buiten de Pachtwet. Daarnaast is de regeling van onteigeningsschadeloosstelling, die van kracht werd na de (enigszins vernieuwde) terugkeer van de pachtregeling in het Burgerlijk Wetboek, opgenomen. Deze regeling staat bekend om de overvloed aan jurisprudentie, zeker in verhouding tot de beperkte wettelijke bepalingen in de Onteigeningswet. De ontwikkeling van het pachtrecht gaat door met nieuwe wetten en aanpassingen van bestaande wetgeving, en wordt gekenmerkt door een aanzienlijke hoeveelheid jurisprudentie. Bovendien is er een hoofdstuk toegevoegd over quasi-pacht, dat wil zeggen huur die eerder als pacht beschouwd werd of zou zijn. De auteur, een gepensioneerd hoofddocent van de Technische Universiteit Delft, heeft bijna vijftig jaar ervaring in publicaties over het recht van onroerend goed.