Hoe hanteert de civiele rechter het Burgerlijk Wetboek en in hoeverre heeft hij vrijheid bij de toepassing van wettelijk vastgelegde privaatrechtelijke normen? Deze publicatie bespreekt essentiële kwesties met betrekking tot rechtsvinding en rechtsvorming in het privaatrecht. Het dient als een actuele leidraad voor zowel het onderwijs als de praktijk. Al meer dan honderd jaar trekt rechtsvorming in het privaatrecht veel intellectuele interesse in Nederland. De manier waarop rechters wet- en regelgeving interpreteren, heeft grote invloed op de uitkomsten van talrijke procedures en raakt de belangen van diverse partijen. Deze monografie onderzoekt dit thema vanuit de interactie tussen twee instituties: de wetgever en de civiele rechter. De auteur verdeelt het werk in drie delen. Het eerste deel richt zich op de keuzes rond de afbakening, terminologie, doelen en aanpak van deze studie. Deel II legt de nadruk op rechtsvinding in Nederland, waarbij de belangrijkste actoren en hun onderlinge relaties worden beschreven, inclusief diverse interpretatiemethoden. De auteur stelt dat rechtsvorming draait om het maken en motiveren van keuzes. Deel III gaat in op cruciale ontwikkelingen en thema’s met betrekking tot de relatie tussen rechter en wetgever. De verschuiving naar “meer beleid en minder toeval” in de rechtsvorming wordt besproken, evenals de rol van prejudiciële vragen en de complexiteit van ons privaatrechtelijke systeem. Deze uitgave sluit naadloos aan bij actuele ontwikkelingen, zoals het huidige debat over de verhouding tussen wetgever en rechter, de heroverweging van de taken van de Hoge Raad, en de tendens naar een beleidsmatiger benadering van rechtsvinding en rechtsvorming. Dit werk is bijzonder nuttig voor rechters en advocaten die zich bezighouden met privaatrechtelijke zaken en procedures. Ook academici die juridisch onderzoek doen, evenals studenten op bachelor- en masterniveau, kunnen er veel profijt van hebben.