In een samenleving die de gevolgen van cultuurrelativisme ondervindt, zoals ‘alternatieve feiten’, manipulatie van waarheidsvinding en hypocrisie, wordt het idee van waarheid als een leidraad weer steeds belangrijker. Dit geldt ook binnen de religieuze sfeer. De bundel “Rechtvaardige oorlog – Rechtvaardige vrede” sluit aan bij deze hernieuwde, niet-fundamentalistische focus op waarheidsvragen. Net als de vredesencycliek Pacem in Terris uit 1963, laat deze bundel zien hoe hedendaagse christelijke kerken nadenken over waarheid als onderdeel van een vredesstructuur.

De publicatie richt zich op het zoeken naar geloofswaarheid binnen de context van kerkelijk vredeswerk. Deze kwesties zijn relevant omdat gelovigen een standpunt moeten innemen ten aanzien van claims van strijdende partijen die religieuze redenen voor oorlog of juist voor verzet daartegen aanvoeren. Dit boek biedt een beeld van de huidige christelijke vredestheologie als een proces in ontwikkeling. De oecumenische invalshoek is er niet om de diversiteit te tonen, maar om te laten zien op welke wijze de inzet van verschillende denominaties wordt gevormd door de verbinding tussen geloofswaarheid en vredespraktijk.

Deze bundel is het derde deel in een tweetalige reeks “RELIGIE EN VEILIGHEID”. De serie behandelt een centrale vraagstelling: (1) wat is de levensbeschouwelijke betekenis van oorlog en vrede, en (2) hoe kan de relatie tussen politieke, morele, culturele en religieuze ontwikkelingen worden geïnterpreteerd met het oog op de begeleiding van mensen, vooral op het gebied van geestelijke verzorging? De serie onderzoekt de relevantie van diverse ontwikkelingen binnen specifieke domeinen van de geestelijke verzorging.