In december 1703 spoelt een opmerkelijk schip aan op de kust van West-Vlieland. De bewoners van het dorp plunderen de lading en ontdekken goud, zilver en diamanten. Deze kostbaarheden komen goed van pas voor de inwoners van het dorp dat langzaam door de zee wordt opgeslokt. De schout slaagt er niet in om de plunderingen te stoppen.

Een jaar later, in december 1704, arriveert er een onderzoekscommissie van het Hof van Holland uit Den Haag op het eiland. Hun taak is om te achterhalen wie er betrokken waren bij de plundering van het gestrande schip. De commissarissen moeten door een muur van stilzwijgen en verhulling heen breken, omdat de waarheid niet zomaar aan het licht komt.

Een verzameling van tientallen verhoren door het Hof van Holland is bewaard gebleven. Deze documenten zijn in haast opgeschreven, snel genoteerd tijdens de verhoren. Ze bieden een directe en ongefilterde blik op het leven in West-Vlieland, een dorp in zijn laatste dagen. De handtekeningen van dorpsbewoners, en kruisjes van hen die niet konden schrijven, staan eronder gekrabbeld.

De verhoren bieden niet alleen een uniek inzicht in de dorpsgemeenschap en de onderlinge verhoudingen op het eiland. Ze onthullen ook stap voor stap hoe bijzonder het schip is dat vlak bij het dorp verging tijdens de zwaarste storm van de achttiende eeuw.

Anne Doedens en Jan Houter hebben de gebeurtenissen van december 1703 gereconstrueerd tegen de achtergrond van meer dan drie eeuwen geschiedenis van West-Vlieland. Met behulp van nooit eerder gepubliceerde documenten en kaarten van het eiland krijgt het door de zee verzwolgen dorp een gezicht, van de middeleeuwen tot na de ondergang. Wat rest, is een zandvlakte: de Vliehors.