In Nederland worden zowel criminologie als strafrecht onderwezen aan de rechtenfaculteit, hoewel deze disciplines sterk van elkaar verschillen. Dit is voornamelijk historisch zo gegroeid en is niet vanzelfsprekend. Dit leerboek richt zich op studenten, criminologen en (praktijk)juristen. Het doel is om de relatie tussen strafrecht en criminologie inzichtelijk te maken en te laten zien hoe ze elkaar kunnen aanvullen, maar ook conflicteren. Juridische beslissingen zijn vaak gebaseerd op empirische aannames over de werkelijkheid. Maar in hoeverre kunnen juristen de resultaten van sociaal-wetenschappelijk onderzoek werkelijk begrijpen? Anderzijds legt het recht ook beperkingen op aan het gebruik van sociaal-wetenschappelijke kennis, waar criminologen zich soms onvoldoende van bewust zijn. In de volledig herziene tweede editie van dit studieboek worden zeven criminologische onderzoeksterreinen behandeld, die eveneens van groot belang zijn voor het recht en de rechtspraktijk.

Er wordt onder andere ingegaan op hoe strafrechtelijke problemen worden gedefinieerd (sociale constructie), de waarde en risico’s van criminaliteitsstatistieken, de ontwikkelingen in neurobiologisch onderzoek en de invloed daarvan op het strafrecht, evenals de mogelijkheden en beperkingen van criminaliteitsvoorspelling. De validiteit en betrouwbaarheid van de onderzoeksresultaten worden besproken, evenals de spanning die kan ontstaan in relatie tot de fundamentele uitgangspunten van het strafrecht.