De doopsgezinde Sybrandt Hansz Cardinael (1578-1647) verhuisde in 1605 van Harlingen naar Amsterdam, waar hij een school voor rekenen begon. Hij verwierf naam als meetkundige door de uitgave van Hondert Geometrische questien (Blaeu 1614). In het eerste deel van deze uitgebreide studie plaatst Sitters Cardinael en zijn familie binnen de context van de politieke en religieuze veranderingen tijdens de Gouden Eeuw. Cardinael stond in contact met figuren als Savry, Bruyningh, Glazemaker, Vondel, Rembrandt, Plancius en Descartes. Het tweede deel richt zich op zijn oeuvre. Na een introductie van de Elementen van Euclides en een bespreking van de Questien onderzoekt Sitters Cardinaels bijdrage aan de meetkunde, vooral gezien zijn afwijzing van algebra. Verder worden zijn andere werken besproken, waaronder een boekje over astronomie en een leerboek voor Italiaans boekhouden, evenals zijn lessen over (land)meetkunde, wijnroeien, astronomie en navigatie, die door een leerling zijn vastgelegd in een indrukwekkend handschrift.