In de westerse cultuur wordt tatoeage op uiteenlopende manieren gewaardeerd: sommigen zien het als vulgair, terwijl anderen het beschouwen als een verfijnde vorm van “lichaamskunst”. De auteur onderzoekt allereerst of er een objectieve, maatschappelijke basis is voor deze uiteenlopende interpretaties. Daarnaast streeft hij ernaar om niet alleen inzicht te krijgen in de waardering van tatoeages, maar ook in het waarderen zelf. De bredere vraag die hierbij centraal staat, is of de diverse esthetische kwalificaties van tatoeages ons ook iets kunnen vertellen over hoe schoonheidsnormen in het algemeen sociaal worden gevormd.