Er doen veel sensationele verhalen de ronde over de Tulpenmanie van 1636/1637, maar de werkelijkheid is minder spectaculair. Met de opbrengst van een tulpenbol kon je zeker geen Amsterdams grachtenpand aanschaffen, er vonden geen massale faillissementen plaats, en niemand sprong uit wanhoop in de gracht. Dit boek beschrijft wat er echt gebeurde in de eerste helft van de zeventiende eeuw: hoe de tulp evolueerde van een gewild verzamelobject naar een handels- en speculatieproduct. Eerst werd er gehandeld in bloeiende tulpen, daarna in de bollen zelf, en uiteindelijk in bollen die nog in de aarde zaten, waarbij speculanten ze meerdere malen verkochten in de hoop op steeds hogere winsten. Het boek vertelt ook over de instorting van de markt in februari 1637, tot grote vreugde van karikaturisten en dichters van spottende verzen. En hoe de tulp na 1637 nog steeds een begeerd verzamelobject bleef waarvoor aanzienlijke bedragen werden neergelegd.