Deze uitgave onderzoekt baanbrekend de heersende juridische kaders bij conflicten tussen onmiddellijke voorzieningen en contracten van rechtspersonen. Wat heeft voorrang: de overeenkomst of de voorziening? Of bestaat er geen duidelijke hiërarchie van verplichtingen? Dit werk biedt een uitgebreid antwoord op deze centrale kwesties. In gevallen van overnamegeschillen kan de Ondernemingskamer een rechtspersoon verbieden een aandelentransactie uit te voeren, wat gebeurt bij onmiddellijke voorzieningen. Zo’n verbod plaatst de rechtspersoon voor tegenstrijdige verplichtingen: hij kan niet tegelijkertijd aan zowel de voorziening als de overeenkomst voldoen. Wanneer de Ondernemingskamer een bestuurder schorst en diens recht op salaris ontneemt, ontstaat er een vergelijkbare botsing van verplichtingen. De onmiddellijke voorziening staat op gespannen voet met een arbeids- of managementovereenkomst. Het onderzoek naar onmiddellijke voorzieningen en hun externe werking verkent de grenzen van de bevoegdheden van de Ondernemingskamer. De uitgave biedt daarnaast aanbevelingen voor het instellen van onmiddellijke voorzieningen. Het biedt richtlijnen voor het ontwikkelen van een effectieve proceshouding in zowel enquêteprocedures als conflicten over contracten. De auteur bespreekt de enquête-, verbintenis-, proces- en arbeidsrechtelijke aspecten die van belang zijn bij deze kwestie. Kortom, als u regelmatig te maken krijgt met onmiddellijke voorzieningen en contracten van rechtspersonen, is deze uitgave van groot nut. Advocaten, rechters en wetenschappers die zich richten op het enquêterecht zullen bijzonder profiteren van de inzichten die deze uitgave biedt.