“Van Hart tot Hart” is bedoeld voor degenen die vermoeden dat er meer is in het leven dan wat ze doorgaans ervaren. Hoewel ze niets tekortkomen, blijft er een gevoel van gemis. Het is een onbekend verlangen dat onvervuld blijft. Magda Maris schreef dit boek voor haar studenten tijdens haar werk als gestalttherapeut en trainer van gestalttherapeuten, in een tijd die nu bekendstaat als ‘het ik-tijdperk’. De begrippen klein-ik, wereld-ik en groot-ik zijn afkomstig van Graaf K. von Dürckheim, bij wie Magda Maris in de leer was. Deze termen maken complexe concepten begrijpelijk in eenvoudige taal. Uitdrukkingen zoals het kind van het Al, kind van de ouders en kind van de wereld beschrijven verschillende ‘staten van zijn’. Het schema in het eerste hoofdstuk kan hierbij nuttig zijn. Dürckheim maakte een onderscheid tussen kleine en grote therapie. Kleine therapie richt zich op het klein-ik of wereld-ik, terwijl grote therapie het ontwaken van het innerlijke verlangen naar ziele-ontplooiing betreft. “Van Hart tot Hart” richt zich op het groot-ik. Dürckheim zou gestalttherapie als kleine therapie bestempelen. In de praktijk blijkt dat regelmatige beoefening van gestalttherapie vanzelf leidt tot de behoefte aan grote therapie. Dit is begrijpelijk, want hoe beter men zichzelf leert kennen, des te duidelijker wordt het Wezen in ons zichtbaar. Wanneer dit verlangen naar dieper inzicht ontwaakt, gaat men op zoek. De ware schat ligt onder onze drempel, want ‘Om de kenner van het AL te worden, moet men eerst kenner van het zelf zijn.’