Een eeuw na de ondertekening van de Vrede van Versailles blijven we gefascineerd terugkijken. De twintigste eeuw had de eeuw van vooruitgang, moderniteit en internationale samenwerking kunnen zijn. In plaats daarvan begon deze periode met een Dertigjarige Oorlog die Europa verarmde, uitputte en haar leidende positie in de wereld deed verliezen. De eerste fase van dit gigantische conflict – de jaren 1914-1918 – ligt inmiddels meer dan een eeuw achter ons. Toch blijft de interesse, en soms zelfs de fascinatie, voor deze tijdperk onverminderd groot. Wie in de Belgische of Franse Ardennen uit de auto stapt voor een bezoek aan een klein oorlogskerkhof, merkt al snel dat hij niet de enige bezoeker is.

Zelfs mensen die zich normaal niet met geschiedenis bezighouden, voelen een onverklaarbare drang om meer te weten te komen over deze bizarre periode. Het is alsof we iets proberen te begrijpen dat eigenlijk onbegrijpelijk is: de bereidheid van landen om alles te geven voor een conflict en het vermogen van soldaten om in de meest onmenselijke omstandigheden te overleven. Het beroemde schilderij van een nachtelijk gevecht bij Verdun draagt niet voor niets de titel “l’Enfer” (de hel).

Nadat de stofwolken waren opgetrokken, probeerde men de brokstukken bijeen te rapen en een “nieuwe wereldorde” te creëren die een einde aan alle oorlogen zou maken. Deze inspanningen waren oprecht, en staatslieden, ministers en deskundigen werkten grondig aan het verdrag van Versailles. Nooit eerder waren delegaties van zulk een kaliber zo intensief bezig met één enkel verdrag.

De hoofdstukken in dit boek proberen inzicht te geven in hoe het zover is gekomen en hoe het eindigde in de paleizen van de Franse voorsteden: Versailles, Trianon, Neuilly-sur-Seine, Sant-Germain en Sèvres. Het doel is niet om een volledig overzicht te geven, maar om de nieuwsgierigheid van de lezer te prikkelen voor deze gruwelijke, maar historisch uiterst belangrijke episode in de Europese geschiedenis.