Dit boek is een aangepaste versie van een onderzoeksrapport over de vervroegde vrijlating van gedetineerden. Het onderzoek werd uitgevoerd door het Seminarium voor Bewijsrecht aan de Universiteit Leiden, in opdracht van het ministerie van Justitie, specifiek voor het Wetenschappelijk Onderzoeks- en Documentatiecentrum, afdeling Extern Wetenschappelijke Betrekkingen. In november 2001 werd het rapport aan de opdrachtgever aangeboden. De bevindingen van de studie zijn meegenomen in de werkzaamheden van het ministerie van Justitie en de Commissie Herziening vervroegde invrijheidstelling (de Commissie-Vegter), die beide werken aan de herziening van het strafrechtelijke sanctiestelsel en de voorbereiding van de benodigde maatregelen daarvoor. Het onderzoek verkent opinies in Nederland en onderzoekt regelingen en ontwikkelingen in enkele buurlanden met betrekking tot de vervroegde, al dan niet voorwaardelijke, vrijlating van gedetineerden. De focus ligt vooral op de huidige, bijna automatische, vervroegde vrijlating zoals beschreven in de artikelen 15 en volgende van het Wetboek van Strafrecht (Sr), evenals het onvoorwaardelijke karakter ervan, wat betekent dat er geen mogelijkheid tot herroeping is. Beide aspecten van de huidige vervroegde invrijheidstelling (VI) worden al geruime tijd bediscussieerd. Het boek richt zich op twee deelonderzoeken die samen het project VIOV (vervroegde invrijheidstelling onder voorwaarden) vormen: A. een internationale rechtsvergelijkende studie in enkele omliggende landen (België, Engeland & Wales, Frankrijk en Noorwegen) en Canada; en B. een onderzoek naar de opvattingen die leven onder de meest betrokken beroepsgroepen in Nederland (gevangeniswezen, reclassering, Openbaar Ministerie (OM), zittende magistratuur, advocatuur en politie).