Veel kinderen worden als hyperactief bestempeld, ongeacht of er een officiële diagnose is gesteld. Voor ouders, leerkrachten en hulpverleners betekent dit dat de reguliere opvoedingsmethoden vaak zwaar onder druk komen te staan. Het lijkt alsof deze kinderen een unieke aanpak vereisen en hoge verwachtingen stellen aan hun opvoeders. In het dagelijkse leven kunnen ouders van hyperactieve kinderen gemakkelijk in een negatieve spiraal terechtkomen, waarin ze veel moeten verbieden, controleren en voorkomen. Dit kost hen veel energie, terwijl ze vaak niet tevreden zijn met de resultaten en weinig plezierige momenten met hun kind ervaren. Videohometraining kan in zulke situaties een uitkomst bieden. Dit boek presenteert een nieuwe kijk en methodiek voor het omgaan met hyperactieve kinderen, anders dan men intuïtief zou doen. Ontwikkeld in samenwerking met videohometrainers, is het boek primair bedoeld voor hulpverleners, maar ook ouders kunnen er veel steun aan hebben. Hoewel videohometraining inmiddels wijdverbreid is, ontbreekt het vaak aan specifieke richtlijnen voor gezinnen met hyperactieve kinderen. Dit boek legt uit waarom videohometraining goed aansluit bij de dynamiek in deze gezinnen. Met tal van praktische voorbeelden wordt beschreven hoe een als problematisch ervaren opvoeding kan veranderen in een situatie waarin ouders positiever op hun kind reageren en weer kunnen genieten van hun kind. Het doel van videohometraining is niet om het hyperactieve gedrag van het kind te elimineren, maar om ouders een realistischer beeld van hun kind te geven: een levendig kind dat behoefte heeft aan sturing, maar ook leuke initiatieven toont. Door een positieve en ondersteunende benadering kunnen ouders de interactie met hun kind aangenamer maken en het gevoel terugkrijgen dat ze de opvoeding aankunnen. Ouders die de training hebben gevolgd, geven aan dat gevoelens van onmacht en moedeloosheid plaatsmaken voor een gevoel van competentie.