Toen keizer Karel V Viglius van Aytta (1507-1577) in 1549 tot president van de Geheime Raad benoemde, werd hij de leider van de Nederlandse bureaucratie. Viglius, een Friese jurist en humanist, kreeg deze functie niet vanwege adellijke afkomst, maar vanwege zijn bestuurlijke en administratieve vaardigheden. Wat dreef hem in zijn politieke streven? Hoe werkte hij als hoofd van het binnenlands bestuur in de Nederlanden? Wat was zijn rol in het conflict tussen Rome en de Reformatie en hoe stond hij tegenover de prins van Oranje en zijn bondgenoten? Deze uitgave onderzoekt deze en andere vragen uitgebreid. “Viglius van Aytta, de jaren met Granvelle 1549-1564” biedt zo een diepgaand portret van een belangrijke figuur in de Nederlandse geschiedenis. We leren een erasmiaanse humanist kennen, een man die geloofde in de almacht van de vorst, maar die aan het einde van de besproken periode zijn droom van een goed georganiseerde Nederlandse staat binnen een herenigde Christenheid ten onder zag gaan in de politiek-religieuze spanningen van de jaren 1560.