In 2003 stierf Jan van Zijverden, een gepassioneerde humanist die tussen 1991 en 2001 de voorzitter was van de Amsterdamse afdeling van het Humanistisch Verbond. Hij was een lokale denker en uitvoerder wiens talrijke praktische en lokale initiatieven gepaard gingen met even intense en betrokken intellectuele activiteiten. Jan was een erudiete persoon en een scherpzinnige denker, die vele artikelen produceerde die van 1990 tot 2003 verschenen in de Loopmare, het huisblad van het Humanistisch Verbond Amsterdam. Naast zijn geschreven werk gaf hij ook talloze lezingen. Als intellectueel en psychoanalyticus werd Van Zijverden gekenmerkt door zijn passie voor filosofie, met een bijzondere interesse in eigenzinnige denkers zoals Hannah Arendt, Nietzsche en Lévinas, maar ook in typisch humanistische iconen zoals Cicero en Coornhert. In zijn geschriften legde hij altijd de verbinding met de praktijk en het heden, en behandelde hij specifieke sociale misstanden, vooral op het gebied van de zorg, wanneer deze gelijkwaardige menselijke relaties belemmerden. De bescheiden maar urgente humanistische visie van Jan van Zijverden, zoals weergegeven in zijn artikelen en lezingen, blijft tot op de dag van vandaag relevant en bijzonder de moeite van het lezen waard.