De kwestie van klimaatverandering is nauw verbonden met die van ongelijkheid. Terwijl de gele hesjes de straat op gaan om te protesteren tegen de hoge prijzen van brandstoffen, dringen klimaatactivisten aan op het beëindigen van het gebruik van fossiele brandstoffen. Er is dringend behoefte aan daadkrachtig beleid, maar dat blijft uit. Het huidige klimaatbeleid versterkt vooral de positie van de sterken en treft de kwetsbaren het zwaarst, wat tot sociale onrust leidt. In dit klimaatessay laten Wim Van Lancker en Adeline Otto zien dat het anders kan: een effectief klimaatbeleid dat een brug slaat tussen de gele hesjes en de klimaatactivisten. Hiervoor is allereerst een robuuste welvaartsstaat nodig. Pas wanneer sociaal beleid en klimaatbeleid elkaar ondersteunen, kunnen zowel politici als burgers, van gele hesjes tot klimaatactivisten, de noodzakelijke keuzes maken om verandering teweeg te brengen. Het vertrouwen op technologie of het verminderen van economische groei is niet voldoende. Klimaatverandering kan alleen worden aangepakt als ongelijkheid niet wordt genegeerd. En de klok tikt. In de reeks ‘De klimaatessays’ koppelen wetenschappers uit diverse disciplines hun expertise aan klimaatverandering. Het resultaat is een verzameling van verrassende en vernieuwende inzichten over de grootste maatschappelijke uitdaging van de komende decennia.