In de huidige benadering moet iemand met een recht of bevoegdheid ervoor zorgen dat er geen termijn ongemerkt verstrijkt. Deze visie op termijnen wordt hier kritisch bekeken. Deze aanpak kan het best worden omschreven als de ‘boobytrap-benadering’. Binnen deze benadering fungeert een termijn als een verborgen boobytrap onder de oppervlakte. Degenen die weten waar deze valkuilen liggen, kunnen eromheen navigeren, terwijl minder geïnformeerde mensen erin trappen, met alle gevolgen van dien. Ze zullen de kans verliezen om hun rechten uit te oefenen. Voor de gemiddelde persoon voelt dit snel als onrechtvaardig. Dit voedt de gedachte dat het recht een eigen wereld is, los van de samenleving en de daar geldende normen van fatsoen, een ‘mandarijnenwetenschap’ of een ‘trukendoos’ waar alleen ingewijden voordeel uit halen.