De basisveiligheid van ieder individu komt voornamelijk voort uit zijn directe omgeving. Deze veiligheid wordt gevonden bij de mensen met wie je ervaringen en momenten deelt, en wiens denk- en leefwereld voor jou bekend, voorspelbaar en betrouwbaar is. Dit zijn vaak je ouders, broers en zussen, familieleden, leeftijdsgenoten, vrienden, buurtgenoten en klasgenoten – kortom, de mensen bij wie je je geborgen voelt: ‘ons soort mensen’. De centrale uitdaging voor democratische samenlevingen is dan ook hoe deze zo georganiseerd kan worden dat ze de veiligheid en ontwikkeling van deze groepen bevordert, terwijl ze tegelijkertijd geïntegreerd worden in het bredere maatschappelijke kader. Dit boek onderzoekt hoe de samenleving eruitziet door de ogen van groepen met Turkse, Marokkaanse en autochtone achtergronden en hoe zij deze ervaren. Het beschrijft zowel hun zelfbeeld als hun percepties van andere groepen en de invloed hiervan op hun leven en de samenleving. Dit levert unieke inzichten op die zelden op deze manier samen zijn gebracht. Het biedt een beeld van hoe elke groep zijn omgeving ervaart en van de diversiteit binnen de groepen zelf.