Tussen 1750 en 1850 brachten de Nederlandsche Jaarboeken een frisse wind in het politieke medialandschap van Nederland. Ze publiceerden maandelijks een samenvatting van politieke en maatschappelijke gebeurtenissen en boden zowel officiële documenten als lokale ooggetuigenverslagen. Dankzij hun netwerk van correspondenten konden ze breed verslag doen. Naast landelijke nieuwsvoorziening gaven ze hun eigen commentaar. Ze stonden bekend om hun kritische en verlichte kijk op wetenschap en samenleving en pleitten voor een objectieve vorm van journalistiek. Gedurende de Patriottentijd keerden zij zich resoluut tegen de politisering van de pers. In de tijd van de Bataafse Republiek werd hun invloed aangetast door de toegenomen openheid en de concurrentie van andere politieke bladen. Na 1813 bleef de krant een bron voor politiek nieuws, commentaar en debat. De geschiedenis van de opkomst en ondergang van de Nederlandsche Jaarboeken, zoals beschreven in dit boek, illustreert tevens de geboorte van de politieke pers in de negentiende eeuw.