Sinds de oprichting in 1946 heeft de PvdA gediend als het sociaaldemocratische gezicht van de Nederlandse politiek en was lange tijd de grootste progressieve partij. Ze speelde een cruciale rol in de ontwikkeling van de verzorgingsstaat, leidde de hervormingspolitiek van de jaren zeventig en was een sleutelfiguur in de paarse regeringen van de jaren negentig. Echter, door verschuivingen in de politieke machtsverhoudingen in Nederland, is de positie van de PvdA als volksvertegenwoordiger en haar dominantie aan de linkerkant van het spectrum onzeker geworden.

In dit boek analyseren diverse politieke experts de vele factoren die aan deze ontwikkelingen bijdragen. Onderwerpen die worden behandeld zijn onder andere de veranderende positie en opvattingen van partijleden, de (on)voorspelbaarheid van kiezers, de ervaringen van het wethouderssocialisme, de invloed van ‘Europa’, en de situatie van zusterpartijen. Het boek biedt daarmee een actuele reflectie op de kwesties die nauw verbonden zijn met de PvdA en haar toekomstperspectief.