Op het eerste gezicht lijkt de Schilderswijk in Den Haag een typische multiculturele wijk in een grote stad. Er wonen ongeveer vijftig verschillende etnische groepen; het is een van de armste buurten van Nederland, met tachtig procent van de bewoners van buitenlandse afkomst. De vele grote auto’s en opgevoerde scooters staan in scherp contrast met het feit dat de helft van de inwoners onder de armoedegrens leeft. De wijk is sterk verzuild: er zijn Turkse en Marokkaanse bakkers, slagers en kruideniers, hindoestaanse reisbureaus en Surinaamse kapsalons. Veel Nederlanders die niet zijn vertrokken, vinden dat hun oude buurt achteruit is gegaan. Maar wie goed kijkt en luistert, ontdekt dat de migranten allerlei bijzondere elementen uit hun thuisland hebben meegenomen: hun politieke verschillen, gebedsgenezers, religieuze gebouwen, koffiehuizen en de gedeelde wens om in een nette buurt te wonen. Er zijn daarom veel activiteiten en burgerinitiatieven om de leefbaarheid te verbeteren. Dit biedt echter niet meteen een oplossing, omdat iedereen zijn eigen zachte of harde aanpak heeft, de middelen ontbreken en de gemeente en politie soms ook geen antwoord hebben. Eildert Mulder (1950), jarenlang Midden-Oostenredacteur en recent stadsverslaggever in Den Haag voor “Trouw”, bracht vele maanden door in deze wijk van zijn stad en maakte er een prachtig portret van.