Sommige taalkundigen hebben de neiging om elk boek, van een stationsromannetje tot À la recherche du temps perdu van Proust in een hokje met een literaire stroming te stoppen. Op zich geen probleem, orde moet er zijn, maar vele hedendaagse boeken vallen niet zomaar binnen een specifieke stroming.

Als voorbeeld neem ik de thriller. Ik ben niet van zins om te bediscussiëren of sommige thrillers überhaupt literatuur zijn en of het predikaat "literaire thriller" een ordinaire verkoopstruc is. Ik vroeg me gewoon af of bepaalde thrillerauteurs (Harlan Coben, Dean Koontz, Jeffery Deaver,...) aan een bepaalde literaire stroming verbonden kunnen worden en wat deze stroming dan wel zou zijn.

Een tweede categorie die op het eerste gezicht een beetje buiten de traditionele literatuurstromingen valt, is de jeugdliteratuur. Waaronder klasseer je Harry Potter of Darren Shan?

Ik hoop dat iemand die hier wat in thuis is (of een googelmeester die me de perfecte website kan tonen) mij hiermee kan helpen.

Als voorbeeld neem ik de thriller. Ik ben niet van zins om te bediscussiëren of sommige thrillers überhaupt literatuur zijn en of het predikaat "literaire thriller" een ordinaire verkoopstruc is. Ik vroeg me gewoon af of bepaalde thrillerauteurs (Harlan Coben, Dean Koontz, Jeffery Deaver,...) aan een bepaalde literaire stroming verbonden kunnen worden en wat deze stroming dan wel zou zijn.

Ik weet niet hoe je thrillers moet klasseren volgens stroming (wat bedoel je exact?) maar volgens onderwerp (zeer ruim) kan je al wel wat opdelen in soorten zoals er met films wordt gedaan: actie, drama, ...

EDIT: voor mij is een thriller trouwens volwaardige literatuur. Neem nu als voorbeeld Le Carré of Ludlum. Zulke boeken schrijven is een kunst op zich.

Ik weet niet hoe je thrillers moet klasseren volgens stroming (wat bedoel je exact?) maar volgens onderwerp (zeer ruim) kan je al wel wat opdelen in soorten zoals er met films wordt gedaan: actie, drama, ...

Wat jij bedoelt, is een opdeling maken in literaire genres (thriller, horror, autobiografie,...). Met literaire stromingen worden invloedssferen zoals het existentialisme, het postmodernisme, het realisme, het naturalisme,... bedoeld.

EDIT: voor mij is een thriller trouwens volwaardige literatuur. Neem nu als voorbeeld Le Carré of Ludlum. Zulke boeken schrijven is een kunst op zich.

Ik ben het met je eens. Uiteraard zit er pulp tussen, zoals in elk genre, maar vele thrillers zijn intelligent vermaak dat op een bijzondere manier geschreven is.

Wat jij bedoelt, is een opdeling maken in literaire genres (thriller, horror, autobiografie,...). Met literaire stromingen worden invloedssferen zoals het existentialisme, het postmodernisme, het realisme, het naturalisme,... bedoeld.

Ahzo. Daar ga ik je niet mee kunnen helpen. Ik moest ooit een postmodern boek lezen voor school en heb met heel veel moeite een postmoderne thriller kunnen vinden.

Ik dacht dat saaiheid een vereiste was voor boeken die tot de literatuur willen worden gerekend

Er is een tijd geweest waarbij er een strikte scheiding werd gemaakt tussen literatuur en lectuur. Uitgeverijen die de reputatie hadden producenten te zijn van lectuur liepen vaak bespreking van hun werken door gevestigde (opinie)bladen mis. De aan deze periodieken verbonden recensenten leken zelfs zodanig te zijn afgericht dat ze lectuur geroutineerd konden besnuffelen en eruit lichten . Tegenwoordig wordt literatuur die volgens de klassieke criteria niet eens het predikaat lectuur kan verdragen, aangeprezen als eclatant en roemrucht. Wijlen Gerrit Komrij schreef een keer hierover: "terwijl Parijs het moet doen met één Proust zou er in Nederland, als wij tenminste de recensenten moeten geloven, regelmatig een nieuwe Proust geboren". 
 
Hedendaagse literaire tijdschriften zijn in één opzicht hetzelfde gebleven als hun voorgangers in de vorige eeuw: ze moeten het steeds hebben van gevestigde namen om te kunnen voortbestaan. Elk literair tijdschrift pretendeert een nieuwe literaire stroming te waarborgen maar bij de bank genomen tref je  in al de bladen tekstuele bijdragen van dezelfde auteurs aan alsof ze allen in literair opzicht meervoudig schizofreen zijn.
 
Ten aanzien van de gebezigde taalvormen en uitdrukkingswijzen lijkt het Nederlands geknepen en ingehaald te zijn door de parallel eraan excellerende straattaal. Het eerste waar men stevig aan heeft zitten tornen is de syntaxis: weg met de samengestelde zinnen , gekenmerkt door een garf aan bijzinnen. Rekening houdend met het hedendaagse leesvolk hoeven de tegenwoordig geformuleerde literaire zinnen niet verder te reiken dan de eénlettergrepige kreten tijdens de geneugten van het bed.
 
Het Nederlandse taalgebied is te klein en week om zich straffe en vernietigende stormvloeden te kunnen veroorloven.