Het absolute nulpunt is de temperatuur van 0 kelvin of van -273,15 °C.

Atomen gaan langzamer trillen naarmate de temperatuur lager wordt. Bij het absolute nulpunt, wordt vaak geleerd, zouden de atomen volledig stilstaan. Vanuit het oogpunt van de klassieke mechanica is dat juist, maar vanuit het oogpunt van de kwantummechanica is dat niet juist: er blijft altijd nog een nulpuntsbeweging over. Deze nulpuntsbeweging wordt verklaard door de onzekerheidsrelatie van Heisenberg, een elementair principe van de kwantummechanica.

Het absolute nulpunt is de laagste temperatuur die mogelijk is. Het is onmogelijk deze temperatuur te bereiken, maar met het voortgaan van de techniek kan het absolute nulpunt wel steeds dichter worden genaderd; men spreekt over millikelvin- of microkelvintemperaturen.

Als we de visie van de kwantummechanica (= nulpuntsbeweging) even buiten beschouwing laten, wordt er vertelt dat de atomen volledig stilstaan (de inwendige kinetische energie is gelijk aan nul). Nu vroeg ik mij af of er ook een tegenhanger is van het absoluut nulpunt (laten we het voor het gemak even het "absoluut maximumpunt" noemen). Dit absoluut maximumpunt is dan de theoretisch hoogst bereikbare temperatuur. Ik zou het mij voorstellen als een temperatuur waarbij de moleculen met de hoogst mogelijke snelheid (de lichtsnelheid) bewegen.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Kritisch_punt

Ik zie hier niet direct een duidelijk antwoord op de vraag van Klintersaas, misschien kijk ik erover

Er is geen maximumtemperatuur.

Je zou je de maximumtemperatuur eventueel kunnen voorstellen als de temperatuur die een enkel deeltje bereikt wanneer alle energie van ons universum in de bewegingsenergie van dat ene deeltje zou worden gestopt. Niet erg praktisch, maar wel een maximum zou ik denken.

we zijn nu toch redelijk ijl bezig, maar ik ben er niet volledig zeker van dat de energie in het universum begrensd is, zoals je moet veronderstellen om tot een maximum te kunnen komen.

edit: de crux in de vraag met de begrenzing via de lichtsnelheid zit hem er in dat de energie van het deeltje kan blijven toenemen, ook al neemt de snelheid niet toe. Ik denk dat zoiets wel duidelijk wordt uitgelegd in de wsf-speciale relativiteit-minicursus.

Er is geen maximumtemperatuur.

Zover was ik ook in de 3e post maar ik bedoelde dat het posten van een link zonder enige verklaring van Jona444 op de vraag van Klintersaas niet echt verduidelijkend was voor Klintersaas.

Ruben01 schreef:

Jona444 schreef schreef:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Kritisch_punt

Ik zie hier niet direct een duidelijk antwoord op de vraag van Klintersaas, misschien kijk ik erover

Ik zie hier eerlijk gezegd ook geen antwoord op mijn vraag. Ik weet wat het kritisch punt is, maar zie niet in wat dat ermee te maken heeft. Misschien heb je mijn vraag verkeerd begrepen of heb ik mijn vraag niet duidelijk genoeg verwoord.

edit: de crux in de vraag met de begrenzing via de lichtsnelheid zit hem er in dat de energie van het deeltje kan blijven toenemen, ook al neemt de snelheid niet toe. Ik denk dat zoiets wel duidelijk wordt uitgelegd in de wsf-speciale relativiteit-minicursus.

Ik weet ook dat je quasi oneindig ver energie kunt "bijladen" in een deeltje zonder dat de snelheid verandert, maar wat ik met mijn vraag bedoel is: wat is de maximumsnelheid die een deeltje kan hebben (en dat is volgens mij, althans theoretisch, de lichtsnelheid) en hoe hoog moet je de temperatuur (bij atmosferische druk en een oneindig groot volume) laten oplopen om dat deeltje die snelheid te laten bereiken.

Bovendien zullen niet alle deeltjes die eventuele ultieme snelheid bij een even hoge temperatuur bereiken (dat hangt af van de aard van de stof). In dat geval

Hm - de energie van een deeltje laten toenemen zonder dat de snelheid van het deeltje verandert? Het was toch een limietsituatie? De snelheid neemt altijd wel iets toe, al kan die snelheidstoename idioot klein worden als het deeltje al erg dicht bij de lichtsnelheid zit.

Of heb ik iets gemist?

tsja, misschien zou het correcter zijn als de populaire uitdrukking iets wordt aangepast. zodra je naar relativistische veeldeeltjessystemen gaat kijken moet je niet meer spreken over "warmte is snelheid", maar "warmte is kinetische energie". Maar ach, de mensen die zich bezighouden met dergelijke systemen (bijvoorbeeld in zware kernen zijn relativistische effecten wel degelijk relevant), weten heus wel hoe het in mekaar zit, en mensen die er niet mee in contact komen worden er niet door verward.

Met andere woorden: de maximale snelheid die die deeltjes kunnen hebben is de lichtsnelheid, de temperatuur die daarmee overeenstemt is oneindig. Op de hypothetische grens van Brinx na .

Energie gebruiken als maat voor de temperatuur is in zulke gevallen misschien inderdaad handiger. Er bestaat bij die snelheden toch al geen lineair verband meer tussen snelheid en temperatuur...

lineair verband tussen snelheid en temperatuur...

ik dacht dat het kwadratisch afhing van .

*kuch*

Neem me niet kwalijk, je hebt volkomen gelijk.

we zijn nu toch redelijk ijl bezig, maar ik ben er niet volledig zeker van dat de energie in het universum begrensd is, zoals je moet veronderstellen om tot een maximum te kunnen komen.

Als ik het me goed herinner uit de lessen Fysica, heeft m'n leerkracht ooit verteld dat én de massa in het universum begrensd is, én ook de hoeveelheid inergie in het universum. Vraag me echter niet hoe hij aan deze gedachte kwam :/

Inmiddels heb ik al wat meer informatie gevonden op wikipedia:

There is also a global law of conservation of energy, stating that the total energy of the universe cannot change; this is a corollary of the local law, but not vice versa

die uitspraak op wikipedia heeft niets met een eindige energie van het universum te maken. Als het universum onbegrensd is, kan er gerust een onbegrensde energieinhoud zijn in het heelal. Ik wil hiermee niet zeggen dat het zo is, ik wil zeggen dat de wetenschap het volgens mij nog niet weet.