Dit is vooral een historiografische discussie, lijkt mij. Het lezen van de Trilogie over het Derde Rijk van Richard Evans, bijvoorbeeld geeft wel heel sterk die indruk. Vooral in het begin en in de aanloop naar de oorlog zelf toe. Sudetenland, Polen, etc. Hij wist gewoon dat de anderen zouden toekijken, aangezien iedereen nog moe en vooral uitgeput was van een andere Wereldoorlog. En hij had gelijk, want iedereen stond ook toe en deed niets. Zelfs niet eens na het binnen vallen van Polen, deed niemand iets, behalve dan de oorlog verklaren aan Duitsland waardoor er een Phony War ontstaat maar niemand iets doet. Hitler gaat vervolgens verder.
Het Knorrepotje schreef:
Het aanvallen van Rusland was Hitlers grote fout, en vervolgens torpedeerde hij ook nog eens een Amerikaans Cruiseschip dat naar Engeland voer, waarmee hij ook de woede van de Amerikanen op zijn nek haalde.
De strijd was gestreden, Hitler was blut.
Dit is allemaal incorrect. Het aanvallen van Rusland was zeker niet zijn grote vergissing. Het inzetten van zoveel strijdkrachten op Stalingrad en de Kaspische zee een daarmee de toegang tot Olie laten liggen, was wel een grote fout die em zwaar kwam te staan, en zijn uiteindelijk twee belangrijke keerpunten. Hij was dan ook niet blut, maar eerder dat door de Nederlaag in Stalingrad het moraal was gezonken en dat door het niet in handen krijgen van de Kaspische Zee en de olievelden, er geen brandstof meer was om tanks en vliegtuigen te laten lopen (berucht hadden vliegtuigen steeds minder brandstof, om rond te vliegen en vere afstanden te vliegen), en dus de beruchte Blitzkrieg zijn efficientie verloor.
Hitler verklaarde zelf de oorlog aan de VS en niet andersom. Om precies te zijn was dat de dag na Pearl Harbor (7 dec 1941), als reactie op de actie van Japan waar hij overigens niet vanaf wist, maar die hij wel toejuichde.
Daarnaast is belangrijk om ten alle tijden in ogenschouw te nemen dat Hitler niet op de hoogte was van vele ontwikkelingen op het slagveld (mooi uitgebeeld in de Untergang, niet historisch adequaat, maar wel erg sfeervol en veelzeggend)), werd voorgelogen door zijn staff (die te bang was om hem te vertellen waar het echt op stond) en daarnaast meer en meer zijn interesse verloor voor de dagelijkse gang van zaken. Hij spendeerde steeds meer tijd op de Berghof, las officiele stukken maar zelden en trok zich steeds verder terug. Dus, vele beslissingen (inclusief de uiteindelijke beslissing om over te gaan tot de 'final solution') kunnen zijn genomen door zijn hoge stafleden en niet door hem.
Jeanmens schreef:
Hitler had twee grote doeleinden:de uitroeing van het Joodse volk en het veroveren van Lebensraum in het oosten.
Het is zeker niet duidelijk of dit inderdaad klopt. Ik denk eerder dat hij (normaals, lees Evans z'n eerste boek) 1 de dreiging van de communisten probeerde af te wenden, wat overigens na het bloedbad dat was aangericht in de Russische Revolutie compleet te begrijpen is. (in vergelijking, na de Revolutie in Frankrijk van 1848, probeerde ook ieder ander land de Liberalen de wind uit de zeilen te halen. Onze eigen koning Willem II werd overnacht liberaal en verzocht Thorbecke een nw grondwet te schrijven in de hoop een revolutie af te wenden) 2 het status van Duitsland in ere wilde herstellen en hij degenen die verantwoordelijk waren voor het beindigen van WO1 wilde straffen. Immers Duitsland had zich nooit overgegeven, veel land verloren en was een oneerlijke overeenkomst opgedrongen. Dit waren in bepaalde mate de Joden (Die aan beide zijden de oorlog hadden zitten financieren), maar of hij ze ook datwerkelijk wilde uitroeien is nog maar de vraag. Er is een beroemde passage in Mein Kampf waarin hij zoiets zegt als een miljoen gevallen Duitsers zouden kunnen zijn gespaard als een paar Joden aan het gas waren gegaan, maar het is vere van duidelijk hoe deze passage moet worden gegrepen.