€ 500 is een fors budget, waar je een heel degelijk toestel mee kan kopen, zeker als je tweedehands je kans wil wagen.
Ik heb ooit eens een kleine roundup gemaakt van (ogenschijnlijk) degelijke tweedehands toestellen die op dat moment aangeboden werden op één tweedehands website, zie hier:
http://sciencetalk.nl/forum/index.php/topic/189005-welke-microscoop-voor-hobby/ .
Mijn advies is doorgaans: koop wat niemand anders wil, da's het goedkoopste. En hou het simpel, da's vaak ook het goedkoopste.
Monoculaire statieven, zeker de rechte kantelbare, zijn minder populair dezer dagen. Iedereen wil blijkbaar meteen bino en trino, en een fantastisch high tech labo-statief.
Daarbij wordt wel vaker vergeten dat het (her)inregelen van een bino of trino een moeilijke (en dus kostbare) zaak is. Soms is het onmogelijk. Idem dito voor (her)inregelen/herstellen/smeren van de gesofisticeerde fijnmechaniek van de wow!-statieven...
Het verhaal doet de ronde, dat voor het in orde zetten van een populair (en dus duur) tweedehands statief als de Wild M20, er een twintigtal verschillende smeervetten en -oliën nodig zijn. Welke dat precies zijn heeft Wild nooit vrijgegeven en Leica, dat Wild overgenomen heeft, is erg karig met informatie.
Van een andere grote jongen is geweten dat die, ten tijde van "die Wende", heelder vrachtwagenladingen wisselstukken vernietigd heeft, allicht om zo af te zijn van vervelende reparatie-klussen...
Het recht kantelbaar statief heeft al lang zijn deugdelijkheid bewezen. De technologie is goed gekend. Onderhoud is geen probleem: elke microscooptechnieker weet welke smeervetten hij moet gebruiken opdat alle instellingen "silky smooth" zouden verlopen.
Microscoopherstellers rekenen doorgaans een forfaitair bedrag aan voor het "in orde zetten" van een eenvoudig statief, waar verder geen problemen mee zijn. Reken op iets van een €40 - €50.
Het recht kantelbaar statief is nogal rechttoe-rechtaan. Nogal... "eenvoudig". Er kan relatief weinig mee fout gaan en als er iets fout gaat is de kans groter dat het probleem oplosbaar is. Men kan zo'n statief betrekkelijk eenvoudig zelf inspecteren op een groot aantal parameters, zowel mechanisch als optisch. Ik denk eraan om eens een lijstje te maken...
Rechte kantelbare statieven hebben bovendien het voordeel dat om het even welke objectieflengte kan gebruikt worden: 36,5mm, 37,5mm, 45mm. Dat is bij meer gesofisticeerde statieven vaak niet het geval. De Zeiss-Standardreeks bijvoorbeeld, is niet bruikbaar met 36,5mm en 37,5mm objectieven. Tenzij men wil beginnen knoeien met objectiefadapters, waardoor dan weer de optische tubuslengte niet meer klopt.
Wat tweedehands microscoopoptiek en met name objectieven betreft, even mezelf citeren uit een andere draad hier (
http://sciencetalk.nl/forum/index.php/topic/194122-microscoop-kapot/page-2): "Het is altijd nuttig om een fase-contrasttelescoopje op de kop te tikken. Dat ziet eruit als een instelbaar oculair en het is bedoeld om het achterste brandvlak van het objectief te controleren, voor exacte instelling van de fase-contrastcondensor, perfect instellen van Köhlerverlichting enzovoort. Door verandering van de instelling kan men er echter het ganse objectief, lenzengroep per lenzengroep, mee inspecteren. Tweedehands moet je dat kunnen vinden voor een Euro of 10 - 20.".
Dit is zo'n fase-contrasttelescoopje:

- FC-telescoopje 900 keer bekeken
In principe is met elke microscoop microfotografie mogelijk, als men zich, om C. Van Duyn jr. te citeren: "... bewust is van de beperkingen van het toestel en men de opnametechniek daaraan aanpast.".
Dit is een voorbeeld, opgenomen met simpele middelen: een olympus GB microscoop en een "point and shoot"-cameraatje van HP. Objectief Oly 10x/0,25 achromaat, resp Oly 40x/0,65 achromaat.
Preparaat merk "home made", dwars doorgesneden slagadertje in de tong van een konijn, kleuring: hematoxyline-eosine:

- HPIM0291--2 901 keer bekeken

- HPIM0293--2 901 keer bekeken