Vraag(2) over relativistische beweging en tijdsverloop

[Moab]

niet wat ik geleerd heb 
 
" er is geen experiment mogelijk die kan uitwijzen of je in een labo(A) op aarde bent (onder 1 g)
of in een labo(B) in een ruimteschip met een acceleratie van 1 g "
 
indien men beweert dat het wel kan ,
dan zou men Cesium133 kunnen gebruiken om een absolute snelheid te bepalen "of stilstand" 
 
stel je eens voor dat de Frequentie van Cesium133 meer en meer afneemt hoe hoger de snelheid van Labo(B)

[Olof Bosma]

" er is geen experiment mogelijk die kan uitwijzen of je in een labo(A) op aarde bent (onder 1 g)
of in een labo(B) in een ruimteschip met een acceleratie van 1 g "
 
indien men beweert dat het wel kan ,
dan zou men Cesium133 kunnen gebruiken om een absolute snelheid te bepalen "of stilstand" 
 

 
Wanneer de frequentie van Cesium 133 binnen een en hetzelfde referentiestelsel wordt gemeten, zal altijd dezelfde frequentie worden gemeten. Het maakt niet uit of dat stelsel een hoge snelheid heeft t.o.v. iets, of dat het zich binnen een zwaartekrachtveld bevindt (als het gebied klein genoeg is). Dus inderdaad kan binnen dat stelsel niets worden geconcludeerd over de snelheid die het eventueel zou hebben; de zwaartekracht kan gewoon direct worden gemeten.
Het wordt pas anders wanneer de frequentie vanuit een ander referentiestelsel wordt gemeten wanneer dat een snelheid heeft t.o.v. het stelsel van de frequentiestandaard, of wanneer daar een andere gravitatie heerst.

[physicalattraction]

" er is geen experiment mogelijk die kan uitwijzen of je in een labo(A) op aarde bent (onder 1 g)

of in een labo(B) in een ruimteschip met een acceleratie van 1 g "

Hier ga je er al van uit dat het ruimteschip een versnelling ondergaat. Dit beïnvloedt natuurlijk de meting van de frequentie van het Cs atoom, en wel op precies op dezelfde manier als wanneer je de meting op aarde doet.

[Moab]

iedereen heeft het over verandering van frequentie terwijl de beste kandidaat voor verandering lengtes zijn
golflengtes meer bepaald
 
niet dat volgende formules handig zijn voor enige bewerking 
maar ze laten wel de relaties onderling zien 
 
als 

\( c=f\lambda\)

\( c= f\left ( \lambda _{0}\sqrt{1-\frac{v^{2}}{c^{2}}} \right ) \)

en 

\(\frac{1}{\sqrt{\mu _{0}}\varepsilon _{_{0}}}= f\left ( \lambda _{0}\sqrt{1-\frac{v^{2}}{c^{2}}} \right )\)

 
maar ik zit weer in een " cirkelredenering " als 

\(\frac{1}{\sqrt{\mu _{0}}\varepsilon _{_{0}}}= \frac{1}{T}\left ( \lambda _{0}\sqrt{1-\frac{v^{2}}{c^{2}}} \right ) \)

 
waarom kunnen veranderingen in golflengtes niet reden nummer 1 zijn voor tijddilatatie ? 

[Olof Bosma]

waarom kunnen veranderingen in golflengtes niet reden nummer 1 zijn voor tijddilatatie ? 

 
De natuur is een gebalanceerd samenspel van effecten. Het een kan niet zonder het ander en omgekeerd. Je kunt daarom niet spreken van reden nummer 1. Alles hangt samen. Wanneer een muon boven in de atmosfeer ontstaat kan het niet lang genoeg bestaan om met de lichtsnelheid door de atmosfeer de aarde te bereiken. Toch komen ze in grote hoeveelheden aan.
Dat komt omdat vanuit het aardoppervlak gezien de klok van dat muon t.g.v. de hoge snelheid veel langzamer loopt en het daarom ook veel langzamer vervalt en dus nog bestaat als het beneden aankomt. Maar vanuit het muon gezien loopt zijn klok normaal, dus waarom vervalt het dan niet voor de aankomst? 
Dat komt omdat vanuit het muon gezien de lengte in de bewegingsrichting sterk krimpt, zodat de atmosfeer vanuit dat muon gezien maar heel dun is, en het er dus in korte tijd doorheen vliegt en dan nog niet vervallen is.
We zien hier een en hetzelfde effect, maar vanuit het aardoppervlak gezien komt dat door tijddilitatie, terwijl het vanuit het muon gezien door lengteverkorting komt.