Puzzels
Re: Ether
Ik vraag me af hoe de ether zich verhoud als twee objecten botsen?
Alles kan als t maar leuk is..
ads
Steun Sciencetalk
Nuvance SD Kaart Lezer - SD Kaartlezer USB C - Card Reader - Incl. 8-Pin Converter - Geheugenkaartlezer Micro SD
-
Anonymous
- Artikelen: 0
Re: Ether
Hoe defineren we een object in de kermis van het multiversum...?
Wat is een object?
Relaties tussen twee gebieden in het multiversum schept nieuwe zaken...
De ruimte in het multiversum, het matoon, kan niet een object zijn maar het voorgestelde object is wel daarin opgeslagen.
Hoe staat het object PACMAN in de computer...
Het staat opgeslagen met enen en nullen in een chip die werkelijke ruimte omvat.
Ook PACMAN is dan een object in het multiversum die een observer tot het gele wezentje maakt.
De observer speelt een grote rol in de totstandkoming van een object.
Als 'objecten' botsen in het multiversum geeft dat een matrix van mogelijkheden.
stel dat het object A uit 4 elementen bestaat genaamd A1 A2 A3 A4.
en het andere object B ook uit 4 element genaamd B1 B2 B3 B4.
Het resultaat in het multiversum is dan A1 op B1 A1 op B2 A1 op B3 A1 op B4 etc.
Zelfs A1 op A1 komt voor.
De waving van A en B gaan correlaties aan.
Een goede correlatie kan men voorstellen als 2 autos op een smalle weg elkaar tegenkomen.
De ene reageert op de andere die ook op de andere reageert.
Met dat gegeven kan men de matrix voorstellen die 2 objecten veroorzaken wanneer ze met elkaar 'botsen'.
Er zijn zelfs matrixen waarbij de twee 'dwars door elkaar heen' gaan.
(het is eerder mixen zoals een shaker fruit mengt in zo'n shakebeker)
De observer maakt de zaak tot datgene wat het gemiddeld gaat zien.
Dus een botsing tussen 2 auto's zal een gigantische matrix geven.
Er is zelfs een kans dat er een onbekraste auto uit komt rollen voor Observer A terwijl de andere Observer de gehele auto in elkaar ziet zitten.
De kans dat observer A deze kans ziet is dermate klein.
Wat is het kleinste object wat in het multiversum aanwezig is?
Wat is het grootste object wat in het multiversum aanwezig is?
Hoe klein is de kleinste observer?
Hoe groot is de grootste observer?
In ieder geval is het heel lastig om van de objecten in het multiversum af te komen.
Een observer kan niet veroorzaken om een object volledig te vernietigen.
De ether kan dat doen maar die kans is klein....
Stel hiervoor een stuk papier met een foto en een schaar voor.
Het papier is de ruimte die men kan verknippen met de schaar.
De schaar zorgt voor splitsing van het papier maar kan deze niet vernietigen.
Dus elke afbeelding wordt verknipt maar zal niet verdwijnen.
De schaar stelt de ether deeltjes voor....
Een observer die in het papier zit (een flatlander) zal plots zijn ruimte 'zien' veranderen maar het blijft wel bestaan.
Wat is een object?
Relaties tussen twee gebieden in het multiversum schept nieuwe zaken...
De ruimte in het multiversum, het matoon, kan niet een object zijn maar het voorgestelde object is wel daarin opgeslagen.
Hoe staat het object PACMAN in de computer...
Het staat opgeslagen met enen en nullen in een chip die werkelijke ruimte omvat.
Ook PACMAN is dan een object in het multiversum die een observer tot het gele wezentje maakt.
De observer speelt een grote rol in de totstandkoming van een object.
Als 'objecten' botsen in het multiversum geeft dat een matrix van mogelijkheden.
stel dat het object A uit 4 elementen bestaat genaamd A1 A2 A3 A4.
en het andere object B ook uit 4 element genaamd B1 B2 B3 B4.
Het resultaat in het multiversum is dan A1 op B1 A1 op B2 A1 op B3 A1 op B4 etc.
Zelfs A1 op A1 komt voor.
De waving van A en B gaan correlaties aan.
Een goede correlatie kan men voorstellen als 2 autos op een smalle weg elkaar tegenkomen.
De ene reageert op de andere die ook op de andere reageert.
Met dat gegeven kan men de matrix voorstellen die 2 objecten veroorzaken wanneer ze met elkaar 'botsen'.
Er zijn zelfs matrixen waarbij de twee 'dwars door elkaar heen' gaan.
(het is eerder mixen zoals een shaker fruit mengt in zo'n shakebeker)
De observer maakt de zaak tot datgene wat het gemiddeld gaat zien.
Dus een botsing tussen 2 auto's zal een gigantische matrix geven.
Er is zelfs een kans dat er een onbekraste auto uit komt rollen voor Observer A terwijl de andere Observer de gehele auto in elkaar ziet zitten.
De kans dat observer A deze kans ziet is dermate klein.
Wat is het kleinste object wat in het multiversum aanwezig is?
Wat is het grootste object wat in het multiversum aanwezig is?
Hoe klein is de kleinste observer?
Hoe groot is de grootste observer?
In ieder geval is het heel lastig om van de objecten in het multiversum af te komen.
Een observer kan niet veroorzaken om een object volledig te vernietigen.
De ether kan dat doen maar die kans is klein....
Stel hiervoor een stuk papier met een foto en een schaar voor.
Het papier is de ruimte die men kan verknippen met de schaar.
De schaar zorgt voor splitsing van het papier maar kan deze niet vernietigen.
Dus elke afbeelding wordt verknipt maar zal niet verdwijnen.
De schaar stelt de ether deeltjes voor....
Een observer die in het papier zit (een flatlander) zal plots zijn ruimte 'zien' veranderen maar het blijft wel bestaan.
Re: Ether
Sorry maar ik snap wetenschappelijk gezien het nut niet helemaal van deze nieuwe theorie over etherdeeltjes. Verklaart deze theorie, of poogt deze theorie iets te verklaren waar wij momenteel nog geen antwoord op weten?
Zijn er redenen om aan te nemen dat zaken in het universum met elkaar in verbinding moeten staan (bijv. d.m.v. etherdeeltjes) om te zijn zoals ze zijn?
Ik zie niet in waarom de vorm of vervorming van een bepaalde ruimte mogelijk gemaakt zou moeten worden door heen-en-weer reizende etherdeeltjes. Als een bepaald object een bepaalde vorm heeft, dan heeft het toch gewoon die vorm? Tenzij er krachten op werken die de vorm veranderen, dan blijft de vorm zoals hij is. Waarom zou dit bij de vorm van de tijd-ruimte niet zo zijn?
M.a.w. wat is het nut van etherdeeltjes, en van deze theorie?
En het verhaal hier boven over Pacman, observers, A1 en B1, matrixxen en gele mannetjes snap ik echt niet meer hoor, het kan zijn dat het aan mij ligt.
Volgens mij zit je nogal vast in je eigen theorie, je bent inmiddels al zover dat je rondstrooit met begrippen die door je zelf bedacht zijn, maar ik vraag me echt af of je theorie iets toevoegt aan onze kennis ("wetenschap") en of je helder kunt maken wat het nut of de inhoud van die theorie dan wel is.
Zijn er redenen om aan te nemen dat zaken in het universum met elkaar in verbinding moeten staan (bijv. d.m.v. etherdeeltjes) om te zijn zoals ze zijn?
Ik zie niet in waarom de vorm of vervorming van een bepaalde ruimte mogelijk gemaakt zou moeten worden door heen-en-weer reizende etherdeeltjes. Als een bepaald object een bepaalde vorm heeft, dan heeft het toch gewoon die vorm? Tenzij er krachten op werken die de vorm veranderen, dan blijft de vorm zoals hij is. Waarom zou dit bij de vorm van de tijd-ruimte niet zo zijn?
M.a.w. wat is het nut van etherdeeltjes, en van deze theorie?
En het verhaal hier boven over Pacman, observers, A1 en B1, matrixxen en gele mannetjes snap ik echt niet meer hoor, het kan zijn dat het aan mij ligt.
Volgens mij zit je nogal vast in je eigen theorie, je bent inmiddels al zover dat je rondstrooit met begrippen die door je zelf bedacht zijn, maar ik vraag me echt af of je theorie iets toevoegt aan onze kennis ("wetenschap") en of je helder kunt maken wat het nut of de inhoud van die theorie dan wel is.
-
Anonymous
- Artikelen: 0
Re: Ether
Het geheel is nogal ingewikkeld maar er is een logica waar niemand om heen kan:
informatie...
je kunt geen informatie opslaan in niks.
Pacman omvat informatie, een quantummechanisch-deeltje omvat ook informatie..
Bijgevolg hebben we 'iets' nodig om informatie in op te slaan.
Een multiversum waarin alleen informatie zit die niemand ziet is stupide en heeft niet datgene wat ik ervaar 'I AM ALIVE'.
Er moet bijgevolg een machinerie zijn die al deze informatie in ruimte kan uitlezen.
Zoals de leeskop bij een harddisk.
De leeskop interacteert met de de magneetsporen op de harddisk om informatie op te halen.
Ik ben op zoek gegaan naar de machinerie van het multiversum...
en daar is de Matonica uit voortgekomen.
Een theorie over iets en niets.
Het niets speelt alleen de rol van vrijeplek waar iets in kan reizen.
Om interactie te bekomen moet iets met iets botsen want als ze figuurlijk door elkaar heen gaan is er geen interactie en dus geen observers.
Als al het iets stil staat tegenover elkaar is er ook geen interacties...
En bijgevolg is het logisch dat al het iets in den beginnen bewoog in een random richting op een random plaats met een random informatie.
Die informatie is rood, bruin, pijn, lichte pijn, sinus van 400 Hz etc etc.
Is vreemd.
Vreemder is het feit dat ik een beeld kan waarnemen met tig kleuren tegelijkertijd...
Volgens de matonica is zo'n beeld van waarneming mogelijk door de botsmethodiek die het iets volgt. Iets is ruimte die niet kan verwringen maar wel kan splitsen en splitsen en stilstaan en weer gaan bewegen.
Voor krommen heb je informatie nodig zoals een kracht.
En een kracht in de ruimte is een gevolg van de machinerie.
De machinerie is het bewegen van ruimte, de ether-deeltjes, die ruimte bewerkt.
Doordat de ether-deeltjes op een speciale manier splitsen ontstaan er via via wetmatigheden die de quantum-mechanica scheppen.
Dit is zeer gecompliceerd.
Het heeft te maken met zoiets als twee dobbelstenen waarmee men gooit:
de kans op 12 is kleiner dan de kans op 7. want 1+6 vormt zeven maar ook 6+1.etc.
In ieder geval kun je zeggen dat ether-deeltjes steeds kleiner worden door de interacties.
Ze worden wel langer en langer.
En ze splitsen zich soms in parallel bewegende ether-deeltjes die precies evensnel gaan en in exact dezelfde richting.
Dit splitsen kan zelfs verder gaan waardoor een van de gespletene weer zich opdeelt in twee parallel bewegende ether-deeltjes.
Het neemt op zijn weg door het multiversum, het 3D systeem, steeds weer ruimte mee om ergens anders te deponeren.
De machinerie functioneert zonder wiskundige formulen en zonder wetboekjes.
Het doet wat het doet en door de logica ontstaat er na tig interacties een systeem wat wij 'ons universum' noemen.
En ons zijn de vele waarnemers die in de ruimte vastzitten en overgeleverd zijn aan de machinerie van deze.
Ik denk dat ik denk....in feite ben ik een radertje in de machine...
mijn vrijewil is een illusie maar gelukkig denk ik dat ik denk waardoor ik denk dat ik logische beslissingen neem....
de theorie zegt me echter dat ik niet meer ben dan een dobber in een meer met golven.
Maar wat maakt het uit: als je maar gelukkig voel.
informatie...
je kunt geen informatie opslaan in niks.
Pacman omvat informatie, een quantummechanisch-deeltje omvat ook informatie..
Bijgevolg hebben we 'iets' nodig om informatie in op te slaan.
Een multiversum waarin alleen informatie zit die niemand ziet is stupide en heeft niet datgene wat ik ervaar 'I AM ALIVE'.
Er moet bijgevolg een machinerie zijn die al deze informatie in ruimte kan uitlezen.
Zoals de leeskop bij een harddisk.
De leeskop interacteert met de de magneetsporen op de harddisk om informatie op te halen.
Ik ben op zoek gegaan naar de machinerie van het multiversum...
en daar is de Matonica uit voortgekomen.
Een theorie over iets en niets.
Het niets speelt alleen de rol van vrijeplek waar iets in kan reizen.
Om interactie te bekomen moet iets met iets botsen want als ze figuurlijk door elkaar heen gaan is er geen interactie en dus geen observers.
Als al het iets stil staat tegenover elkaar is er ook geen interacties...
En bijgevolg is het logisch dat al het iets in den beginnen bewoog in een random richting op een random plaats met een random informatie.
Die informatie is rood, bruin, pijn, lichte pijn, sinus van 400 Hz etc etc.
Is vreemd.
Vreemder is het feit dat ik een beeld kan waarnemen met tig kleuren tegelijkertijd...
Volgens de matonica is zo'n beeld van waarneming mogelijk door de botsmethodiek die het iets volgt. Iets is ruimte die niet kan verwringen maar wel kan splitsen en splitsen en stilstaan en weer gaan bewegen.
Voor krommen heb je informatie nodig zoals een kracht.
En een kracht in de ruimte is een gevolg van de machinerie.
De machinerie is het bewegen van ruimte, de ether-deeltjes, die ruimte bewerkt.
Doordat de ether-deeltjes op een speciale manier splitsen ontstaan er via via wetmatigheden die de quantum-mechanica scheppen.
Dit is zeer gecompliceerd.
Het heeft te maken met zoiets als twee dobbelstenen waarmee men gooit:
de kans op 12 is kleiner dan de kans op 7. want 1+6 vormt zeven maar ook 6+1.etc.
In ieder geval kun je zeggen dat ether-deeltjes steeds kleiner worden door de interacties.
Ze worden wel langer en langer.
En ze splitsen zich soms in parallel bewegende ether-deeltjes die precies evensnel gaan en in exact dezelfde richting.
Dit splitsen kan zelfs verder gaan waardoor een van de gespletene weer zich opdeelt in twee parallel bewegende ether-deeltjes.
Het neemt op zijn weg door het multiversum, het 3D systeem, steeds weer ruimte mee om ergens anders te deponeren.
De machinerie functioneert zonder wiskundige formulen en zonder wetboekjes.
Het doet wat het doet en door de logica ontstaat er na tig interacties een systeem wat wij 'ons universum' noemen.
En ons zijn de vele waarnemers die in de ruimte vastzitten en overgeleverd zijn aan de machinerie van deze.
Ik denk dat ik denk....in feite ben ik een radertje in de machine...
mijn vrijewil is een illusie maar gelukkig denk ik dat ik denk waardoor ik denk dat ik logische beslissingen neem....
de theorie zegt me echter dat ik niet meer ben dan een dobber in een meer met golven.
Maar wat maakt het uit: als je maar gelukkig voel.
Re: Ether
Het kan aan mij liggen, maar ik heb het idee dat je met deze theorie dingen probeert te verklaren die natuurkundig gezien al lang logisch te verklaren zijn.
De oorzaak van het feit dat wij verschillende kleuren kunnen zien, en de manier waarop informatie op een harde schijf wordt opgeslagen is natuurkundig gezien toch heel eenvoudig uit te leggen? Het eerste heeft te maken met licht met verschillende frequenties, en het tweede met het magnetiseren van stukjes metaal. Maar als ik het goed begrijp ben jij op zoek naar de manier waarop de frequentie van een foton in het foton verankerd ligt, en de manier waarop de lading van een stukje metaal in het stukje metaal verankerd ligt, en jouw verklaring daarvoor is een ether?
Sorry, maar ik heb echt het idee dat je op zoek bent naar iets wat niet bestaat, en wat gezien onze huidige kennis van de natuurkunde ook niet *hoeft* te bestaan om de betreffende verschijnselen te kunnen verklaren.
Een foton heeft nu eenmaal een bepaalde frequentie. Die frequentie wordt ooit veroorzaakt, bijv. door de energie waarmee de zon het foton uitstootte (ik zeg maar wat, zoveel weet ik niet van natuurkunde), maar als het foton die frequentie eenmaal heeft, hoezo moet er dan een data-opslag-methodiek in het foton of in het universum zijn om het foton eraan te herinneren welke frequentie hij ook al weer had? Je hoeft een object dat zonder wrijving door de ruimte beweegt toch ook niet te herinneren aan zijn snelheid? Dat heet behoud van energie... tenzij er tegenwerkende krachten zijn blijft de snelheid simpelweg gelijk.
Maar goed, daarnaast vraag ik me ook af of deze discussie wel zin heeft, want als ik de stijl van jouw reacties lees dan krijg ik echt het idee dat wij met onze gedachten op een compleet andere verdieping zitten, misschien zelfs wel in een andere dimensie. Ik denk niet dat je op deze manier over constructief over wetenschap kunt praten: jouw lappen tekst wekken een beetje de indruk alsof je een zweverige kunstenaar onder invloed van diverse geestverruimende middelen over natuurkunde hoort praten.
Trouwens, daarnaast heb ik niet echt het idee dat je de posts waar je op reageert ook echt leest of er op een gestructureerde manier op probeert te reageren. En dat terwijl de gemiddelde post in dit topic, met alle respect, toch heel wat makkelijker gestructureerd te beantwoorden is dan een post van jou.
De oorzaak van het feit dat wij verschillende kleuren kunnen zien, en de manier waarop informatie op een harde schijf wordt opgeslagen is natuurkundig gezien toch heel eenvoudig uit te leggen? Het eerste heeft te maken met licht met verschillende frequenties, en het tweede met het magnetiseren van stukjes metaal. Maar als ik het goed begrijp ben jij op zoek naar de manier waarop de frequentie van een foton in het foton verankerd ligt, en de manier waarop de lading van een stukje metaal in het stukje metaal verankerd ligt, en jouw verklaring daarvoor is een ether?
Sorry, maar ik heb echt het idee dat je op zoek bent naar iets wat niet bestaat, en wat gezien onze huidige kennis van de natuurkunde ook niet *hoeft* te bestaan om de betreffende verschijnselen te kunnen verklaren.
Een foton heeft nu eenmaal een bepaalde frequentie. Die frequentie wordt ooit veroorzaakt, bijv. door de energie waarmee de zon het foton uitstootte (ik zeg maar wat, zoveel weet ik niet van natuurkunde), maar als het foton die frequentie eenmaal heeft, hoezo moet er dan een data-opslag-methodiek in het foton of in het universum zijn om het foton eraan te herinneren welke frequentie hij ook al weer had? Je hoeft een object dat zonder wrijving door de ruimte beweegt toch ook niet te herinneren aan zijn snelheid? Dat heet behoud van energie... tenzij er tegenwerkende krachten zijn blijft de snelheid simpelweg gelijk.
Maar goed, daarnaast vraag ik me ook af of deze discussie wel zin heeft, want als ik de stijl van jouw reacties lees dan krijg ik echt het idee dat wij met onze gedachten op een compleet andere verdieping zitten, misschien zelfs wel in een andere dimensie. Ik denk niet dat je op deze manier over constructief over wetenschap kunt praten: jouw lappen tekst wekken een beetje de indruk alsof je een zweverige kunstenaar onder invloed van diverse geestverruimende middelen over natuurkunde hoort praten.
Trouwens, daarnaast heb ik niet echt het idee dat je de posts waar je op reageert ook echt leest of er op een gestructureerde manier op probeert te reageren. En dat terwijl de gemiddelde post in dit topic, met alle respect, toch heel wat makkelijker gestructureerd te beantwoorden is dan een post van jou.
-
Anonymous
- Artikelen: 0
Re: Ether
Mijn theorie verklaart niet hoe een bal een berg afrolt....daarvoor is het te fundamenteel.
Je verklaart de werking van een chat-programma niet met de machinetaal van een computer.
Als je dat doet als computerexpert ben je denk ik een beetje verzopen in je eigen techniek.
Ik probeer met voorbeelden iets te verduidelijken wat ik zelf al heel moeilijk te begrijpen vind.
Fotonen zijn niet gekleurd en hoe je een foton moet bezien in de multiversum visie is mij nog onduidelijk.
Maar daar gaat het niet om....
Wat ik presenteer is niet 1+1=2.
Of een mathematische funktie.
Het is een 'chaos' wat een scheppend karakter heeft.
Ik probeer alleen de wetmatigheden van die chaos te herleiden om zo een brug naar wat quantum-mechanica te vormen.
Ik ben nu met een boek over 'the dreaming universe' van Ph.D. Fred Alan Wolf bezig.
Niet de gemakkelijkste materie.
Een goed boek die jij zou moeten lezen is 'Parallel Universes' van deze schrijver.
Dat geeft een goed inzicht in de materie waar we in zitten.
En de dingen/zaken die ik onder meer schrijft schrijft hij ook.
Veel ideeen heb ik uit boeken van hem opgedaan.
In die boeken worden er geen ballen die rollen van de berg verklaard maar wordt ingegaan op de problemen en 'oplossingen' van de quantum-mechanica.
Mijn interesse is in eerste instantie: hoe verklaart men dromen die uitkomen zoals gedroomd.
En waarom ervaar ik de wereld zoals het is.
Waarom kan ik in een droom wel vliegen en in deze echte wereld niet?
Als ik dood ga wat gebeurt er met mij als waarnemer?
Is mijn droom voorbij....ga ik weer verder op een ander pad....?
Je verklaart de werking van een chat-programma niet met de machinetaal van een computer.
Als je dat doet als computerexpert ben je denk ik een beetje verzopen in je eigen techniek.
Ik probeer met voorbeelden iets te verduidelijken wat ik zelf al heel moeilijk te begrijpen vind.
Fotonen zijn niet gekleurd en hoe je een foton moet bezien in de multiversum visie is mij nog onduidelijk.
Maar daar gaat het niet om....
Wat ik presenteer is niet 1+1=2.
Of een mathematische funktie.
Het is een 'chaos' wat een scheppend karakter heeft.
Ik probeer alleen de wetmatigheden van die chaos te herleiden om zo een brug naar wat quantum-mechanica te vormen.
Ik ben nu met een boek over 'the dreaming universe' van Ph.D. Fred Alan Wolf bezig.
Niet de gemakkelijkste materie.
Een goed boek die jij zou moeten lezen is 'Parallel Universes' van deze schrijver.
Dat geeft een goed inzicht in de materie waar we in zitten.
En de dingen/zaken die ik onder meer schrijft schrijft hij ook.
Veel ideeen heb ik uit boeken van hem opgedaan.
In die boeken worden er geen ballen die rollen van de berg verklaard maar wordt ingegaan op de problemen en 'oplossingen' van de quantum-mechanica.
Mijn interesse is in eerste instantie: hoe verklaart men dromen die uitkomen zoals gedroomd.
En waarom ervaar ik de wereld zoals het is.
Waarom kan ik in een droom wel vliegen en in deze echte wereld niet?
Als ik dood ga wat gebeurt er met mij als waarnemer?
Is mijn droom voorbij....ga ik weer verder op een ander pad....?
Re: Ether
Na het lezen van dit ether-verhaal moet men eens verdergaan bij
1) http://www.calphysics.org/articles/gravity_arxiv.pdf
en meer bij http://www.calphysics.org/index.html
1) http://www.calphysics.org/articles/gravity_arxiv.pdf
en meer bij http://www.calphysics.org/index.html
Een computertaal is voor mensen, niet voor de computer.
Re: Ether
De ether aanname was vroeger verboden.
Vroeger hadden we nog niet de transactional Interpretation van Cramer.
In deze interpretatie hebben we waves die zowel naar de toekomst gaan als naar het verleden.
Ik heb ergens gelezen dat de bron van de waves onbekend zijn.
Golven hebben water nodig om een golf te kunnen zijn.
Maar met alleen water heb je geen golven...
Je heb ook nog iets nodig dat het water beroerd.
Nu hebben de waves die naar de toekomst en verleden gaan een medium nodig.
In Nil ruimte kan men niet waves hebben.
Wat kunnen we verwachten als we hiervoor nu 'ether' nemen?
Is ether de bron van de waves?
Vroeger hadden we nog niet de transactional Interpretation van Cramer.
In deze interpretatie hebben we waves die zowel naar de toekomst gaan als naar het verleden.
Ik heb ergens gelezen dat de bron van de waves onbekend zijn.
Golven hebben water nodig om een golf te kunnen zijn.
Maar met alleen water heb je geen golven...
Je heb ook nog iets nodig dat het water beroerd.
Nu hebben de waves die naar de toekomst en verleden gaan een medium nodig.
In Nil ruimte kan men niet waves hebben.
Wat kunnen we verwachten als we hiervoor nu 'ether' nemen?
Is ether de bron van de waves?
Een computertaal is voor mensen, niet voor de computer.
Re: Ether
Hoe kom je hieraan? Ether was vroeger de gezochte verklaring voor de propagatie van licht door 'lege' ruimte. Het probleem is dat het concept 'ether' niet te verenigen is met experimenten.De ether aanname was vroeger verboden
Hier schijn je nogal gesteld op te zijn zonder dat je precies lijkt te weten wat erin gezegd wordt. In tegenstelling tot wat jij lijkt te denken, wordt de TIQM niet gezien als het antwoord op al onze vragen. Sterker nog, het is een van de vagere interpretaties. Hier komt dan nog bij dat TIQM volgens mij helemaal geen ether vereist...Vroeger hadden we nog niet de transactional Interpretation van Cramer.
Re: Ether
En die werd met het Michelson-Morley experiment van tafel geveegd.
Dit is niet waar. De ether-theorie van Lorentz verklaarde op mechanische wijze volledig lorentzcontracties en tijddilitaties en is emperisch equivalent aan de speciale relativiteits theorie die Einstein jaren later opstelde. Waarom zouden anders deze contracties/dilitaties Lorentztransformaties genoemd worden?
Het is zelfs zo, dat in eerste instantie het artikel van Einstein over de SRT nogal lauw werd ontvangen omdat het als een klassiek 'ether-theorie-bevestig' artikel werd gezien, terwijl rond 1905 ether alweer helemaal uit de mode was.
ads
Re: Ether
Volgens Milo Wolff, een zeer deskundige man op het gebied van natuurkunde, zegt dat deeltjes helemaal niet bestaan.
Ze lijken te bestaan door standing-waves.
In zijn visie komt niet naar voren hoe de waves ontstaan, ze zijn er gewoon.
D ether ontstaat ook niet, het is er gewoon.
Als de ether nu de waves schiep dan is er een logisch fundament om de waves serieus te nemen.
Is zoiets als een 'kip legt ei wordt kip legt ei wordt kip' probleem.
Waar is het begin?
Uit ether komen waves voort die andere waves annihileren enzo.
De ether deeltjes kennen geen tijd, timex en rolex is hun onbekend, ze kennen ook hun eigen bestaan niet.
De ether deeltjes zorgen ervoor dat een systeem over de ether-world wordt verdeelt.
Het systeem, een stukje space, wordt hierdoor als een golf over de ether-world gedistrubuteerd.
Indien er twee golven bij elkaar komen gelden de interactie regels van de ether-deeltjes.
Het systeem wordt net zo lang uiteen gewaved totdat het systeem in evenwicht is met de ether-world.
Als men twee systemen heeft op een bepaalde afstand van elkaar dan zal systeem A zijn waves over systeem B storten en andersom.
Dit alles speelt zich af met ether-snelheden in de ether-world.
Tussen systeem A en B heeft men een gebied waarin A en B in evenwicht is en waar een mixed wave aanwezig zal zijn.
Indien er een standingwave zal ontstaan ontstaat er ook space.
Omdat elke wave uit ether-deeltjes bestaan kunnen ze door elkaar heen gaan met een percentage.
Stel dat dit percentage 50% is.
Wave A heeft dan 50% bijdrage voor de standingwave.
Wave B heeft dan ook 50% bijdrage voor de standingwave.
Doordat de ontstane space door de andere 50% wordt beinvloed komt er een soort prces opgang van space generatie.
Vallen de waves weg dan zal 'de space' weer in belans gebracht worden door de ether-deeltjes.
Er is een nieuw systeem ontstaan dat een wave genereert.
Als het bovenstaande een beetje goed functioneert in de ether-world met de ether-deeltjes dan ontstaat er na een tijd datgene waarmen in kan leven, namelijk een kosmos.
Als de ether-deeltjes dezelfde formaat behouden, kopformaat, zouden we nooit een kosmos bekomen.
Het leuke van deze deeltjes is dat ze steeds in formaat verkleinen maar wel steeds langer worden.
Door deze werking kan het systeem ether-world ook nooit kapot.
Ze lijken te bestaan door standing-waves.
In zijn visie komt niet naar voren hoe de waves ontstaan, ze zijn er gewoon.
D ether ontstaat ook niet, het is er gewoon.
Als de ether nu de waves schiep dan is er een logisch fundament om de waves serieus te nemen.
Is zoiets als een 'kip legt ei wordt kip legt ei wordt kip' probleem.
Waar is het begin?
Uit ether komen waves voort die andere waves annihileren enzo.
De ether deeltjes kennen geen tijd, timex en rolex is hun onbekend, ze kennen ook hun eigen bestaan niet.
De ether deeltjes zorgen ervoor dat een systeem over de ether-world wordt verdeelt.
Het systeem, een stukje space, wordt hierdoor als een golf over de ether-world gedistrubuteerd.
Indien er twee golven bij elkaar komen gelden de interactie regels van de ether-deeltjes.
Het systeem wordt net zo lang uiteen gewaved totdat het systeem in evenwicht is met de ether-world.
Als men twee systemen heeft op een bepaalde afstand van elkaar dan zal systeem A zijn waves over systeem B storten en andersom.
Dit alles speelt zich af met ether-snelheden in de ether-world.
Tussen systeem A en B heeft men een gebied waarin A en B in evenwicht is en waar een mixed wave aanwezig zal zijn.
Indien er een standingwave zal ontstaan ontstaat er ook space.
Omdat elke wave uit ether-deeltjes bestaan kunnen ze door elkaar heen gaan met een percentage.
Stel dat dit percentage 50% is.
Wave A heeft dan 50% bijdrage voor de standingwave.
Wave B heeft dan ook 50% bijdrage voor de standingwave.
Doordat de ontstane space door de andere 50% wordt beinvloed komt er een soort prces opgang van space generatie.
Vallen de waves weg dan zal 'de space' weer in belans gebracht worden door de ether-deeltjes.
Er is een nieuw systeem ontstaan dat een wave genereert.
Als het bovenstaande een beetje goed functioneert in de ether-world met de ether-deeltjes dan ontstaat er na een tijd datgene waarmen in kan leven, namelijk een kosmos.
Als de ether-deeltjes dezelfde formaat behouden, kopformaat, zouden we nooit een kosmos bekomen.
Het leuke van deze deeltjes is dat ze steeds in formaat verkleinen maar wel steeds langer worden.
Door deze werking kan het systeem ether-world ook nooit kapot.
Een computertaal is voor mensen, niet voor de computer.
Terug naar “💡 Theorieontwikkeling”
