Hoe leer je beter te discussiëren

[Professor Puntje]

Tussen de berichten door zijn wat voorbeelden genoemd, maar wie weet dat iemand hier nog wat uitgebreider op in wil gaan. Wat zijn bijvoorbeeld de meest voorkomende valkuilen en hoe deze te benaderen. Hoe zet je 'fouten' recht in een discussie of hoe kun je op een nette manier iemand daarmee confronteren ? 

 
Discussietrucs die héél vaak voorkomen zijn:

1. De stroman: verdraai en/of overdrijf het standpunt van je tegenstander zodanig dat het gemakkelijker te weerleggen is.

2. Negeer tegenargumenten en/of leidt de discussie af naar andere zaken.

3. "Hij heeft het gezegd!": het aanhalen van iemand met aanzien in de hoop dat je tegenstander daar niet tegenin durft te gaan.

4. "Het spelen op de man": het ondergraven van de geloofwaardigheid van je tegenstander door een kwalijk beeld van hem te schilderen in plaats van op zijn argumenten in te gaan.

5. De jij-bak: “de pot verwijt de ketel”. Ook dat is irrelevant. Immers: of iemand zelf aan de gebreken lijdt die hij aan een ander toeschrijft doet niets af aan de waarheid of onwaarheid van die toeschrijving op zich.

Voor nog veel meer: https://nl.wikipedia.org/wiki/Drogreden

De kans is vrij klein dat iemand die welbewust discussietrucs gebruikt van een fatsoenlijke discussie gediend is. Met dergelijke mensen kun je discussies naar mijn ervaring beter uit de weg gaan of als je er toch in verzeild raakt zo'n discussie afkappen. Mensen die zich per ongeluk of in de hitte van de strijd aan discussietrucs bezondigen maar verder van goede wil zijn, kun je voorzichtig op hun misstap wijzen. Dat wil soms wel helpen.

Verder gaat vrijwel niemand graag af, dus neemt de kans dat iemand zijn ongelijk toegeeft toe wanneer je hem een eerzame aftocht gunt.

[Freshman]

Prof. P
 
Bedankt voor de link, kon hem zelf niet vinden. 
 

 
 
Verder gaat vrijwel niemand graag af, dus neemt de kans dat iemand zijn ongelijk toegeeft toe wanneer je hem een eerzame aftocht gunt.

 
Interessante opmerking, kun je mij een voorbeeld geven hiervan? Is hier een bepaalde tactiek voor? 

[Dido]

Interessante opmerking, kun je mij een voorbeeld geven hiervan? Is hier een bepaalde tactiek voor? 

 
Je kan bv. aangeven:
- 'Ach, het is mijn job, ik zit er elke dag in en ken er zo wel wat van. Maar jij kent dan gegarandeerd weer meer over bepaalde zaken dan ik daarover ken.'
- Of: 'sterk van je dat je kan toegeven dat je fout zat! Velen zouden dit nooit durven aangeven.'
- Of: 'Ik kan me goed voorstellen dat je het volgende niet kent, het is echt wel complex/ moeilijk/ redelijk onbekende materie'
 
Een tactiek? Daar spreek ik me niet over uit. Maar wat ik doe, is even nagaan wat ik graag zou horen van een ander, als ik het verkeerd voor heb. Dus: wat kan de ander zeggen waardoor ik het makkelijker zou hebben om mijn fout toe te geven?
In jouw geval, Freshman: wat zou jij het liefste horen van een ander, waardoor het voor jou makkelijker zou zijn om een fout die je maakte, toe te geven?
 
Dido

[Professor Puntje]

@ Dido
 
Heb je niet lang geleden een topic geplaatst over de zinloosheid van harde politieke discussies? Mogelijk is dat hier ook relevant?

[Freshman]

@ Dido
 
Heb je niet lang geleden een topic geplaatst over de zinloosheid van harde politieke discussies? Mogelijk is dat hier ook relevant?

 
Zou je dan ook een link kunnen plaatsen! Mogelijk dat je daarmee: 
Willekeurige correlatie kunt voorkomen?

[Dido]

@ Dido
 
Heb je niet lang geleden een topic geplaatst over de zinloosheid van harde politieke discussies? Mogelijk is dat hier ook relevant?

Goh, ja... nu je het zegt... Je hebt een olifantengeheugen, Prof. Puntje!
Ik weet niet meer of het relevant is voor hier. Ik zou het eens moeten nakijken...
 
Dido

[Dido]

Gevonden, Prof Puntje...  
Deze was het. Uit studies bleek het volgende voor politieke discussies:
Kort gesteld komt het eigenlijk zowat op het volgende neer:

Het heeft geen zin om iemand die een bepaalde politieke overtuiging heeft, te proberen op andere gedachten te brengen met logische argumenten: integendeel, hun overtuigingen worden er alleen nog sterker door.

Zelfs mensen die erg wiskundig zijn ingesteld en goed in staat zijn om rationeel na te denken, zullen de rationele info gewoon naast zich leggen, als ze ingaat tegen hun politieke overtuiging.

Het helpt daarentegen wél als je de persoon aan wie je de logische argumenten voor wil leggen, eerst bevestigt in z'n zelfwaardering:

'... People who said the economy was the most important issue to them, and who disapproved of Obama’s economic record, were shown a graph of nonfarm employment over the prior year – a rising line, adding about a million jobs. They were asked whether the number of people with jobs had gone up, down or stayed about the same. Many, looking straight at the graph, said down.

But if, before they were shown the graph, they were asked to write a few sentences about an experience that made them feel good about themselves, a significant number of them changed their minds about the economy. If you spend a few minutes affirming your self-worth, you’re more likely to say that the number of jobs increased. ...'
 

...
Ik weet niet in hoeverre deze studieresultaten al gerepliceerd werden, maar net omwille van het gegeven dat het aansluit bij een basale kennis in gesprekstherapie, denk ik dat we deze resultaten toch wel ernstig moeten nemen.
...

 
Dido

[Professor Puntje]

Dat bevestigt het grote tactische belang ervan om je discussiepartner niet onnodig voor aap te zetten, nog los daarvan dat een uit de hand gelopen discussie een weinig verheffende vertoning is. Maar makkelijk is het niet om onder alle omstandigheden beleefd te blijven...

[Professor Puntje]

Om misverstanden te voorkomen: ook als je gelijk hebt en je betoog helemaal volgens de regels van de kunst is opgezet zal het vaak voorkomen dat je geen gelijk krijgt. Dat kan het geval zijn wanneer je discussiepartner het niet verdraagt om publiekelijk toe te geven dat hij ongelijk heeft of wanneer hij zo zeer aan zijn eigen opvattingen is gehecht (en dat zien we vaak bij politiek en religie) dan het opgeven van die opvattingen als (te?) bedreigend wordt ervaren.
 
Als je in dergelijke gevallen toch gelijk wilt krijgen moet je rekening houden met bovengenoemde psychologische blokkades en het je discussiepartner wat makkelijker maken door hem een eerzame manier te gunnen om zijn ongelijk toe te geven. Die tactiek is niet verplicht (je kunt er ook genoegen mee nemen dat je gelijk hebt en dat je je standpunt keurig naar voren hebt gebracht), maar als het je te doen is om je discussiepartner ook te overtuigen dan zit er niets anders op dan met die psychologische kant van de zaak rekening te houden.

 

[Roisindub]

Goed topic, en leerzame stellingen/opmerkingen. 
Mvg

[Professor Puntje]

Wie discussietrucs en drogredenen weer eens volop in actie wil zien verwijs ik naar de lopende Amerikaanse (voor)verkiezingen. Het betreft hier geen achtergebleven gebied, maar de sterkste supermacht ter wereld. Dat geeft te denken. Een tenenkrommende vertoning wat mij betreft. Meer dan tweeduizend jaar geleden werd dergelijke ongein door Aristoteles al aan de kaak gesteld.