Ik zie net dat ik hier een artikeltje over had geschreven (een aantal jaartjes geleden) van ong 8 A4tjes voor een ander publiek. Omdat ik eigenlijk niet veel zin heb om het hele artikel te editen, post ik het hier in deze vorm. Ik zal helemaal onderaan nog wat extra opmerkingen maken
-------------------------------------------------------------------------------------
Waarom laat God al het lijden toe? Jaron Daniel Schoone
Inleiding:
Dit is een zeer moeilijk onderwerp. Het artikel dat ik erover heb geschreven was gericht aan een joods onderricht publiek, die dus al bij voorbaat geloofden in God, waardoor zon artikel makkelijker te schrijven is. Om iemand die niet in God gelooft, of iemand die de bijbel niet kent uit te leggen waarom God leiden toelaat is zeer zeker mogelijk maar om dit goed te kunnen doen zou ik eerst een boekwerk moeten schrijven over het ontstaan van leven, de waarheid van de bijbel, het doel van de mensen, en als laatste waarom mensen lijden. Omdat ik je vlak voor het tentamen niet op kan schepen met een boekwerk, maar jullie toch mijn visie over dit onderwerp willen horen, zal ik het zo kort en bondig mogelijk houden. Let wel dat ik dit niet schrijf om je over te halen tot mijn standpunt. Ik heb alle respect voor wat mensen geloven. Ik doe dit omdat er mensen zijn die kanttekeningen plaatsen bij wat ik geloof, en ik daarover dus een uitleg wil geven. Ik hoop dat je dat in het achterhoofd houdt.
Lijden in de wereld
Terwijl het horloge zestig seconden wegtikt, sterven er meer dan dertig mensen aan een infectieziekte, verliezen er elf de strijd tegen kanker en worden er negen geveld door een hartkwaal. En dit zijn nog maar enkele van de ziekten waardoor mensen worden gekweld; velen lijden en sterven door andere oorzaken.
In 1996 tikte een klok in de hal van het gebouw van de Verenigde Naties in de stad New York symbolisch voor elke baby die in een arm gezin werd geboren - 47 keer per minuut. Of, in een ander perspectief: Elke keer dat de aarde om haar as draait, gaat twintig procent van haar bevolking hongerig naar bed. En hoe staat het ermee als je zou trachten de misdaad in de omgeving waar je woont, in getallen uit te drukken?
Wij moeten het feit onder ogen zien dat lijden in de wereld om ons heen thans hoogtij viert.
"Toch", zo zegt een ex-politieman, "blijven velen van ons onberoerd bij het onrecht overal om ons heen." De indruk dat het ons onberoerd laat, duurt echter misschien slechts totdat ons leven of het leven van een beminde ermee gemoeid is. Verplaats je bijvoorbeeld eens in de situatie van Masako, die haar moeder en haar vader verzorgde daar beiden kanker hadden. Terwijl zij vermagerden en kermden van pijn, voelde Masako zich volkomen hulpeloos. Of denk eens aan de vertwijfeling van Sharada, een Aziatisch meisje dat negen jaar was toen haar vader haar voor $14 verkocht. Weggehaald uit haar dorp werd zij in een vreemde stad gedwongen seksuele gunsten te bieden aan zes mannen per dag. Of denk inderdaad aan het voorbeeld gegeven door Jos. Het kind dat in het water loopt en verdrinkt als de ouder eventjes niet toekijkt.
Waarom viert zulk lijden hoogtij? En waarom maakt de Schepper er geen eind aan? Wegens zulk lijden keren velen God de rug toe. De moeder van de hiervoor genoemde ex-politieman werd het slachtoffer van een psychopaat. Hij vertelt over zijn reactie: "Dat er een soevereine, liefdevolle God die het heelal bestuurde zou zijn, was voor mij ondenkbaar." Ook u vraagt misschien: 'Waarom?' Ja, waarom bestaat er zulk lijden? Wat is de oorzaak, en bekommert de Schepper zich erom?
Karma en onsterfelijkheid
Wij hebben in de lessen van de heer Bos heel even Genesis behandelt. In dit boek wordt uitgelegd dat de zonde van onze eerste menselijke ouders tot de supreme menselijke tragedie - de dood - leidde. De Schepper waarschuwde Adam: "Op de dag dat gij [ongehoorzaam zijt, of zondigt], zult gij beslist sterven" (Genesis 2:17; 3:19). God zei er niets over dat Adam een onsterfelijke ziel had; hij was een mens. In bijbelse termen betekent dit dat hij een ziel was. Toen hij stierf, stierf dus de ziel die Adam heette. Hij was daarna niet bij bewustzijn en onderging geen lijden. (als je meer informatie over dit onderdeel wilt verwijs ik je naar een ander artikel dat ik voor de heer Bos heb geschreven over de sterfelijkheid van de ziel en de drie-eenheid, dat ik als je geïnteresseerd bent graag wil uitprinten)
Onze Schepper propageert of onderschrijft geen leringen als karma, cyclussen van wedergeboorte of een onsterfelijke ziel die misschien lijden ondergaat in een later bestaan. Maar als wij ons realiseren wat de gevolgen van Adams zonde zijn, kunnen wij beter begrijpen waarom er thans lijden bestaat.
Hoe is het lijden ontstaan?
Om te beginnen maakt de bijbel ons attent op het feit dat "tijd en onvoorziene gebeurtenissen [alle mensen] treffen" (Prediker 9:11). Jezus verwees bijvoorbeeld naar een gebeurtenis uit zijn tijd - achttien mensen kwamen om het leven toen er een toren op hen viel. Hij maakte duidelijk dat deze slachtoffers geen ergere zondaars waren dan andere mensen (Lukas 13:1-5). Hun dood was te wijten aan het feit dat zij op de verkeerde tijd op de verkeerde plaats waren. Maar de bijbel gaat verder dan dat en verschaft bevredigende informatie over de voornaamste oorzaken van lijden. Welke informatie?
Nadat de eerste mensen hadden gezondigd, bepaalde de goddelijke Rechter, dat zij elk recht om in leven te blijven, hadden verbeurd. In de jaren totdat zij werkelijk stierven, hadden Adam en Eva heel wat lijden te verduren. Het was lijden dat zij over zichzelf hadden gebracht - de gevolgen van veroudering en ziekte, de moeizame strijd om aan de kost te komen en de droefheid te zien hoe hun gezin werd verscheurd door jaloezie en geweld (Genesis 3:16-19; 4:1-12). Het is belangrijk goed in gedachte te houden waar de schuld voor al dat lijden hoofdzakelijk lag. Zij brachten het over zichzelf. Maar ook al is dat zo, hoe kunnen wij dan begrijpen waarom het lijden tot onze tijd voortduurt?
Hoewel veel mensen er bezwaar tegen zouden hebben als zondaars beschouwd te worden, plaatst de bijbel de feiten in het juiste perspectief en zegt dat "door één mens de zonde de wereld is binnengekomen en door de zonde de dood, en aldus de dood zich tot alle mensen heeft uitgebreid omdat zij allen gezondigd hadden" (Romeinen 5:12). Het eerste mensenpaar oogstte de gevolgen van hun eigen schadelijke weg, maar hun nakomelingen werden er ook door getroffen (Galaten 6:7). Hun nageslacht erfde onvolmaaktheid, wat tot de dood leidde. Je vindt dit misschien begrijpelijker wanneer je het wetenschappelijke feit in aanmerking neemt dat zelfs nu kinderen ziekten of gebreken van hun ouders kunnen erven. Dit kan zo zijn met hemofilie, thalassemie (anemie die in het Middellandse-Zeegebied voorkomt), kransvatvernauwing, één type diabetes en zelfs borstkanker. De kinderen hebben niets misdaan, maar zij kunnen lijden ondergaan als gevolg van wat zij hebben geërfd.
Onze genetische voorouders, Adam en Eva, verkozen Gods manier van het besturen van de mensheid te verwerpen. U weet uit de geschiedenis dat mensen allerlei regeringsvormen hebben uitgeprobeerd in een poging de aarde te besturen. Sommige mannen en vrouwen die bij deze inspanningen betrokken waren, hadden beslist goede bedoelingen. Maar toch, wat is uw evaluatie van de resultaten van menselijk zelfbestuur? Is het lijden van de mens grotendeels verlicht? Beslist niet. Integendeel, veel politieke doelstellingen en nationale oorlogen hebben het lijden vergroot. Zo'n 3000 jaar geleden merkte een wijze regeerder op dat "de ene mens over de andere mens heeft geheerst tot diens nadeel". - Prediker 8:9.
Ziet de situatie er tegenwoordig volgens u veel anders of misschien beter uit? De meesten zullen hierop ontkennend antwoorden. Veel mannen, vrouwen en kinderen lijden niet alleen wegens overgeërfde zonde en onvolmaaktheid, maar ook wegens datgene wat zij of anderen hebben gedaan. Denk eens aan het menselijk wanbestuur over de aarde, dat zo vaak te wijten is aan hebzucht. Mensen kan ook het veroorzaken van vervuiling, het scheppen van armoede en het bijdragen tot honger of tot epidemische ziekten ten laste worden gelegd. Zelfs enkele 'natuur'-rampen zijn door de mens veroorzaakt.
Wij hebben nu lijden door overerving en lijden door het onderdrukken van mensen behandelt, maar er is nog een derde oorzaak van lijden.
De persoon achter het lijden
Eén bijbelboek onthult in het bijzonder wat de voornaamste oorzaak van het lijden is en waarom de Schepper, terwijl hij om mensen geeft, het heeft toegelaten. Dit boek, Job, kan elke onduidelijkheid in onze kijk op de kwestie van lijden wegnemen. Het doet dit door inzicht te verschaffen in het onzichtbare rijk, waar bepaalde sleutelgebeurtenissen plaatsvonden.
Zo'n 3500 jaar geleden, kort voordat Mozes de eerste bijbelboeken schreef, leefde de man Job in wat nu Arabië is. Het bericht laat zien dat Job oprecht, vrijgevig en zeer gerespecteerd was. Hij bezat grote rijkdom in de vorm van vee en werd zelfs "de grootste van alle oosterlingen" genoemd. En wat Jobs privé-leven aangaat, hij had een gelukkig gezin - een vrouw, zeven zonen en drie dochters (Job 1:1-3; 29:7-9, 12-16). Op een dag stormde er een bode binnen met het bericht dat een deel van Jobs waardevolle kudden door een bende was geplunderd. Weldra kwam een ander melden dat er schaapskudden van Job verloren waren gegaan. Vervolgens namen de Chaldeeën zijn 3000 kamelen mee en doodden alle knechten op één na. Ten slotte kwam het ergste nieuws. Een ongewone wind verwoestte het huis van zijn eerstgeborene en doodde al zijn kinderen, die daar bijeenwaren. Zou Job, geconfronteerd met dit lijden, God de schuld geven? Hoe zou jij je in zijn plaats gevoeld hebben? - Job 1:13-19.
Er zouden echter nog meer rampspoeden volgen. Job kreeg een afschuwelijke ziekte, waardoor hij met kwaadaardige zweren werd overdekt. Hij werd zo ziek en weerzinwekkend dat zijn vrouw God de schuld gaf. "Vervloek God en sterf!", zei ze. Hoewel Job niet wist waarom hij leed, beschuldigde hij God niet als de veroorzaker ervan. Wij lezen: "In dit alles zondigde Job niet met zijn lippen." - Job 2:6-10.
Drie kennissen, die over Jobs kwellingen hoorden, kwamen bij hem. "Waar zijn de rechtschapenen ooit verdelgd?", vroeg Elifaz, die aannam dat Job wel slecht gehandeld moest hebben (Job hfdst. 4, 5). Hij beschuldigde Job van geheime zonden en zei zelfs dat hij de behoeftigen brood had geweigerd en weduwen en wezen had onderdrukt (Job hfdst. 15, 22). De twee andere schijnvertroosters hekelden Job ook alsof hij verantwoordelijk was voor zijn lijden. Hadden zij het bij het rechte eind? Beslist niet.
Het boek Job helpt ons de grondoorzaak van Jobs lijden te identificeren en te zien waarom God het toeliet. In hoofdstuk 1 en 2 wordt onthuld wat er kort tevoren in de onzichtbare hemel, in het geestenrijk (of de hemel, wat het beste bij je eigen visie past), had plaatsgevonden. De opstandige geest (of engel) genaamd Satan kwam met andere geesten in Gods tegenwoordigheid bijeen. Bij het noemen van Jobs onberispelijke gedrag lanceerde Satan de uitdaging: "Is het om niet, dat Job God heeft gevreesd? . . . Steek voor de verandering alstublieft uw hand eens uit en tast alles aan wat hij heeft en zie eens of hij u niet recht in uw gezicht zal vervloeken." - Job 1:9-12.
Met andere woorden, Satan beschuldigde God ervan Job om te kopen. Dit opstandige geestelijke schepsel beweerde dat als Job van zijn rijkdom en zijn gezondheid werd beroofd, hij God zou vervloeken. Bij uitbreiding betoogde Satan dat geen mens die lijden te verduren kreeg, God zou liefhebben en Hem loyaal zou zijn. Die uitdaging had wereldomvattende en langdurige implicaties. De strijdpunten die Satan opwierp, moesten beslecht worden. Bijgevolg gaf God Satan de vrijheid om Job aan te tasten, en Satan bracht die verschillende vormen van lijden over de man.
Het is begrijpelijk dat Job niets wist en ook niet kon weten van de universele strijdvraag die in de hemel werd opgeworpen. En Satan zorgde ervoor dat het leek alsof God al Jobs rampspoeden veroorzaakte. Toen Jobs schaapskudden bijvoorbeeld door de bliksem werden getroffen, concludeerde de in leven gebleven knecht dat dit kwam door "vuur van God". Hoewel Job niet wist waarom deze dingen gebeurden, vervloekte of verwierp hij God niet. - Job 1:16, 19, 21.
Nog een bijbels figuur die door deze Satan werd beproefd was Jezus. Ik citeer uit de bijbel: Daarna voerde hij [Satan] hem omhoog en toonde hem in een ogenblik tijds alle koninkrijken van de bewoonde aarde; en de Duivel zei tot hem: Ik zal u al deze autoriteit en de heerlijkheid ervan geven, want ze is mij overgegeven, en ik geef ze aan wie ik ook wens. Indien gij daarom een daad van aanbidding jegens mij verricht, zal het alles van u zijn. Jezus gaf hem ten antwoord: Er staat geschreven: De Heer, uw God, moet gij aanbidden en voor hem alleen heilige dienst verrichten. We zien hier dat ook Jezus (Gods zoon), net als Job, zich niet laat verleiden door Satan, en hierdoor lijden ondergaat. Wat interessant is aan deze bijbelvers is dat Satan aan Jezus de gehele wereld had kunnen geven. Hij heeft van God de autoriteit gekregen om ons allemaal op de proef te stellen!
Er verstrijkt tijd - Met goede reden
Om het lijden te begrijpen, moeten wij erkennen dat ongevallen, zondige menselijke neigingen, het wanbeheer dat de mens over de aarde uitoefent en Satan de Duivel oorzaken van lijden zijn. Maar te weten wat er achter het lijden schuilt, is niet voldoende. Iemand die wordt gekweld, zou zich gemakkelijk kunnen voelen als de profeet Habakuk uit de oudheid, toen hij zei: "Hoe lang, o Heer, moet ik om hulp schreeuwen, zonder dat gij hoort? Hoe lang zal ik tot u roepen om hulp tegen geweld, zonder dat gij redt? Waarom doet gij mij het schadelijke zien, en blijft gij niets dan moeite aanzien? En waarom zijn gewelddadige plundering en geweld voor mijn ogen, en waarom ontstaat er ruzie, en waarom rijst er twist?" (Habakuk 1:2, 3) Ja, waarom 'blijft God moeite aanzien' en doet hij er naar het schijnt niets aan? Als de Almachtige bezit hij de macht en de liefde voor rechtvaardigheid die nodig zijn om een eind aan het lijden te maken. Wanneer zal hij dit dus doen?
Zoals reeds eerder vermeld, was de Schepper toen het eerste mensenpaar totale onafhankelijkheid verkoos, er zeker van dat sommigen van hun nageslacht anders zouden handelen. God liet in zijn wijsheid tijd verstrijken. Waarom? Teneinde te bewijzen dat heerschappij los van de Schepper alleen maar narigheid tot gevolg heeft en dat, omgekeerd, leven in harmonie met de Schepper juist is en tot geluk leidt.
Intussen heeft God de aarde als een redelijk aangename omgeving in stand gehouden. De apostel Paulus redeneerde: "In de voorbijgegane geslachten heeft hij alle natiën toegestaan hun eigen wegen te bewandelen, ofschoon hij toch niet heeft nagelaten getuigenis van zichzelf te geven door goed te doen, door u regens vanuit de hemel en vruchtbare tijden te geven, door uw hart overvloedig met voedsel en vrolijkheid te vervullen" (Handelingen 14:16, 17). Het is duidelijk dat de Schepper geen lijden veroorzaakt, maar hij heeft het toegelaten teneinde strijdpunten van het allergrootste belang te beslechten (namelijk de vraag die door Satan is opgeworpen die wij eerder besproken hebben).
Paradijs op aarde
Ik kan nog een tijdje doorgaan en nog meer dingen aanhalen die ons in de bijbel over lijden wordt verteld, maar zoals ik al zei is het niet de bedoeling om je te overtuigen van mijn visie, en ik denk dat dit korte stuk over het ontstaan en doel van het lijden wel duidelijk uitlegt waar ik in geloof. Laten wij, om een afgerond beeld te krijgen, beschouwen wat er volgens de bijbel op al dit lijden zal volgen. De op een tuin gelijkende woonplaats die oorspronkelijk als tehuis voor de mensheid was bedoeld, zal hersteld worden (Lukas 23:43). Je zult geen daklozen zien. Jesaja schreef: "'Zij zullen stellig huizen bouwen en bewonen, en zij zullen stellig wijngaarden planten en hun vrucht eten. . . . Want als de dagen van een boom zullen de dagen van mijn volk zijn, en het werk van hun eigen handen zullen mijn uitverkorenen geheel verbruiken. Zij zullen niet voor niets zwoegen, noch zullen zij baren tot ontsteltenis, want zij zijn het nageslacht bestaande uit de gezegenden van de Heer, en hun nakomelingen met hen. . . . De wolf en het lam zullen eendrachtig weiden, en de leeuw zal stro eten net als de stier . . . Zij zullen geen kwaad doen noch enig verderf stichten op heel mijn heilige berg', heeft God gezegd." - Jesaja 65:21-25.
Hoe staat het met lijden op het persoonlijke vlak? Er zal geen oorlog, geweldpleging of misdaad zijn (Psalm 46:8, 9; Spreuken 2:22; Jesaja 2:4). De Maker en Levengever van de mens zal gehoorzame mensen helpen volledige gezondheid te verwerven en te genieten (Jesaja 25:8; 33:24). Er zal geen honger meer zijn, want de aarde zal haar ecologisch evenwicht hebben teruggekregen en rijke oogsten opleveren (Psalm 72:16). Oorzaken van lijden die wij nu zien, zullen dan ook tot het verleden behoren. - Jesaja 14:7.
Dit mag beslist heel goed nieuws genoemd worden. Toch zouden er voor sommigen nog steeds twee 'donkere wolken' kunnen hangen. Een persoon zou alleen maar op beperkte schaal van die zegeningen kunnen genieten als hij moest verwachten na slechts zeventig of tachtig jaar te sterven. En zou hij zich niet bedroefd voelen over beminden die gestorven zijn voordat de Schepper een eind aan menselijk lijden maakte? Wat is het antwoord?
Het ergste lijden ongedaan maken
De Schepper heeft de oplossing. Hij is de Maker van het heelal en van het menselijk leven op aarde. Hij kan doen wat het vermogen van de mens te boven gaat of wat mensen zich nog maar net als mogelijkheid beginnen te realiseren. Beschouw slechts twee voorbeelden hiervan.
1: Wij hebben het potentieel om eeuwig te leven.
De bijbel biedt duidelijk het vooruitzicht om eeuwig leven van God te ontvangen (Johannes 3:16; 17:3). Na de genen in menselijke cellen te hebben bestudeerd, berichtte dr. Michael Fossel dat de kwaliteit van mannelijke voortplantingscellen met het klimmen der jaren niet achteruitgaat. "De genen die wij reeds bezitten kunnen, bij de juiste expressie, onze cellen in stand houden zonder te verouderen." Ons brein heeft een capaciteit heeft die in een huidige levensduur nog maar nauwelijks wordt benut; het schijnt ontworpen te zijn om eeuwig te kunnen functioneren. Dit zijn natuurlijk slechts zijdelingse punten, die nog komen bij wat de bijbel rechtstreeks zegt - God zal het ons mogelijk maken eeuwig te leven zonder te lijden. Merk op wat hij in het laatste boek van de bijbel belooft: "[God] zal elke traan uit hun ogen wegwissen, en de dood zal niet meer zijn, noch rouw, noch geschreeuw, noch pijn zal er meer zijn." - Openbaring 21:4.
2: De Schepper is in staat om iemand die geleden heeft en is gestorven, te helpen - door hem tot leven terug te brengen, hem op te wekken*(Zie het aanhangsel dat begint met de volgende asterisk voor meer informatie hierover).
Lazarus was iemand die uit de dood werd opgewekt (Johannes 11:17-45; zie blz. 158-160). Professor Donald MacKay gebruikte de illustratie van een computerbestand. Hij schreef dat het kapotgaan van een computer niet noodzakelijkerwijs het permanente einde betekent voor een algebraïsche vergelijking of een rekenproces dat gaande was. Dezelfde vergelijking zou in een nieuwe computer ingevoerd kunnen worden om er daarin aan verder te rekenen "als de wiskundige dit wenst". Professor MacKay vervolgde: "De mechanistische hersenwetenschap zou klaarblijkelijk net zo weinig bezwaar opleveren tegen de hoop op eeuwig leven die in [de bijbel] tot uitdrukking wordt gebracht, met haar karakteristieke nadruk op de 'opstanding'." Als een mens zou sterven, zou de Schepper hem later weer tot leven kunnen brengen, zoals hij dit deed met Jezus en zoals Jezus dit deed met Lazarus. MacKay concludeerde dat iemands dood geen barrière zou vormen om hem weer tot leven te brengen in een nieuw lichaam "als onze Schepper dit wenst".
Ja, de uiteindelijke oplossing berust bij onze Schepper. Hij alleen kan het lijden volledig uitbannen, de gevolgen van de zonde ongedaan maken en de dood tenietdoen. Jezus Christus vertelde zijn discipelen over een schitterende ontwikkeling waar wij naar mogen uitzien. Hij zei: "Het uur komt waarin allen die in de herinneringsgraven zijn, zijn stem zullen horen en te voorschijn zullen komen." - Johannes 5:28, 29.
Sta hier eens bij stil! De Soevereine Heerser van het heelal is bereid en in staat om degenen die zich in zijn herinnering bevinden, weer tot leven te brengen. Zij zullen de gelegenheid krijgen om zich waardig te betonen "het werkelijke leven" te ontvangen. - 1 Timotheüs 6:19; Handelingen 24:15.
Zoals je ziet is mijn visie niet de doomsday visie die sommigen erop nahouden. Ik vindt het ook vreselijk dat al het lijden van tegenwoordig bestaat, maar ik ga God de schuld daar niet voor geven. Integendeel, Ik zal het voorbeeld proberen te volgen van Job en Jezus. Je mag dit allemaal onzin vinden of niet, maar het is een redelijke verklaring (ik heb zelf nog geen betere gehoord), en het is mooi om in te geloven.
* Zullen wij bij de opstanding onszelf nog zijn?
De neuroloog Richard M. Restak gaf commentaar over het menselijk brein en zijn neuronen. "Alles wat wij zijn en alles wat wij hebben gedaan, zou gelezen kunnen worden door een waarnemer die in staat is de verbindingen en circuits te ontcijferen die in onze 50 miljard zenuwcellen zijn vastgelegd." Als dat zo is, zou God, met de informatie die hij bezit, dan niet in staat zijn een persoon te reconstrueren? Jezus zei: "Zelfs de haren van uw hoofd zijn alle geteld" (Mattheüs 10:29-31). Dr. Peter Huttenlocher, die gebruik maakt van de krachtige elektronenmicroscoop, verrichtte baanbrekend werk op het gebied van het tellen van neuroverbindingen uit autopsies - van foetussen, gestorven baby's en oude mensen. Het verbazingwekkende is dat alle monsters, elk ongeveer een speldeknop groot, ruwweg hetzelfde aantal neuronen hadden, zo'n 70.000.
Vervolgens begon dr. Huttenlocher het aantal neuro- of hersencelverbindingen in zulke minuscule monsters te tellen. De neuronen van de foetus hadden 124 miljoen verbindingen; die van een pasgeborene 253 miljoen; een kind van acht maanden had 572 miljoen verbindingen. Dr. Huttenlocher bemerkte dat daarna, naarmate een kind groeide, het aantal geleidelijk afnam.
Deze ontdekkingen zijn interessant gezien datgene wat de bijbel over de opstanding zegt (Johannes 5:28, 29). Een volwassene heeft voor zijn gehele brein ongeveer 1000 biljoen neuroverbindingen, dat is een 1 met 15 nullen erachter. Bezit de Schepper het vermogen om deze verbindingen niet alleen te tellen maar ze ook te reconstrueren?
The World Book Encyclopedia geeft het aantal sterren in het heelal aan als 200 triljoen, ofte wel een 2 met 20 nullen erachter. De Schepper kent al deze sterren bij naam (Jesaja 40:26). Hij is dus heel goed in staat om zich de neuroverbindingen die horen bij de herinneringen en de gevoelens van mensen die hij verkiest op te wekken, te herinneren en ze te reconstrueren.
-------------------------------------------------------------------------------------
OK, dat was het artikel. Dus, de mens heeft een vrije wil, en er is nu een soort van 'persoon' actief die ons actief aan het opzetten is tot het doen van kwaad. Zoals ik al eerder zei, dit is een wat ouder artikel van mij, ik heb nog wat recentere waar ik verschillende, zeer interessante, bij-opmerkingen en addities heb gezet over vrije wil, determinatie, etcetera.
Dit is natuurlijk heel anders dan het Boeddhistische model (Ik had laatst een leuk gesprek met een monnik van het Shambala centrum te Amsterdam. Hetgeen dat mij het meest tegen de borst stootte was dat de boeddhist geen 'waarom' vragen stelt, zoals 'waarom is er uberhaupt lijden?' Ook zou het Boeddhisme non-theistisch zijn. Ik zie niet in hoe dit mogelijk is. De boeddha zag dat er lijden was en gaf een manier aan hoe je van dit lijden af kunt komen en verlicht kunt worden. In het Christendom is er ook sprake van lijden en een manier om van dit lijden af te komen, en deze is niet dezelfde als in het boeddhisme. Dus als je de keuze maakt voor het boeddhisme, maak je expliciet een keuze om niet de Christelijke God te dienen (althans opd e manier zoals voorgeschreven in de bijbel). Je kiest dus wel degelijk een anti-theistisch standpunt (want als je in een God zou geloven zou je moeten afvragen wat deze God van je wil en of die een manier om van het lijden af te komen heeft, wat je in de meeste religies wel tegenkomt)