Puzzels
Goed, daar gaat hij.
Volgens een wet van Archimedes kan je niet iets uit niets maken maar volgens onderstaande opstelling zou dat wel mogelijk kunnen zijn, tenzij er sprake is van een denkfout natuurlijk. Daarom wil ik jullie vragen om te kijken of er iets niet klopt aan deze theorie. Zelf ben ik geen natuurkundige maar gewoon een laag opgeleide hobbyist die het leuk vindt om na te denken over manieren om vrije energie op te wekken. Dus als je je antwoord redelijk simpel kan houden dan stel ik dat wel op prijs.
Dit is de opstelling:
We hebben een cilindervormig gebouw van bijvoorbeeld 500 meter hoog en 50 meter breed. Dat gebouw is hol en zit vol met zout water. Onder in het gebouw staan 10 cilindervormige capsules die zijn gemaakt van lichtgewicht materiaal zoals alluminium. Iedere capsule is 5 meter breed en 10 meter hoog. De bovenkant van zo'n capsule is afgesloten maar heeft wel een ontluchtingsventiel. De onderkant is helemaal open en het middengedeelte is verstevigd met ringen en dwarsbalken om te voorkomen dat ze worden ingedrukt door de waterdruk. Onderaan de capsules zit een frame waardoor ze op de bodem kunnen rusten. Via een systeem van staalkabels en katrollen zijn alle capsules verbonden met hele zware objecten die aan de buitenkant naast het gebouw op de grond staan (het gewicht uiteraard zo zwaar mogelijk). Iedere capsule heeft zijn eigen object en ieder object is met een aparte staalkabel verbonden met een generator die bovenop het gebouw is gemonteerd. De kabel tussen het zware object en de generator loopt niet door een katrol maar de kabel tussen de capsule en het object loopt wel door een katrol die vlak boven het object is bevestigd (net zoals bij hijskranen die op die manier de benodigde trekkracht halveren). Onder iedere capsule bevinden zich anodes en kathodes die waterstof en zuurstof kunnen laten opborrelen doormiddel van elektrolyse. Om het proces op gang te brengen gebruiken we bestaande elektriciteit om capsule 1 via de anodes en kathodes vol te pompen met een mengsel van waterstof en zuurstof. Zodra de capsule voldoende gevuld is gaat de rem eraf en zorgt drijfkracht ervoor dat de capsule gaat stijgen. Tijdens het stijgen wordt het zware object aan de buitenkant van het gebouw opgehesen terwijl de kabel tussen het object en de generator oprolt. Eenmaal bovenaan wordt de waterstof via het ontluchtingsventiel afgevangen en loopt de zuurstof uit de capsule zodat deze weer gaat zinken. Het zware object hangt nu aan de generator en zakt heel rustig naar beneden terwijl de kabel weer af rolt en de generator elektriciteit opwekt. Die elektriciteit wordt zonder eerst te worden opgeslagen direct omgezet in waterstof en zuurstof via de kathodes en anodes onder capsule nummer 2. Na een tijdje kan capsule 2 samen met zijn zware object gaan stijgen en kan de elektriciteit die tijdens de daling van dat object wordt opgewekt weer worden gebruikt voor het vol pompen van capsule 3 enzovoorts.
Je zou zeggen dat er bij iedere cyclus weer wat energie verloren gaat vanwege de wet van behoud van energie maar het trucje zit hem in de katrol die tijdens het ophijsen van het zware object wél wordt gebruikt maar tijdens het afdalen weer niet. Onderweg naar boven weegt het object dus maar de helft van wat het object onderweg naar beneden weegt waardoor het meer dan genoeg elektriciteit kan opwekken voor de volgende capsule. Tenminste, het object weegt natuurlijk nog steeds hetzelfde maar het schijnt dus dat je met een katrol de benodigde trekkracht kan halveren dus qua benodigde energie 'voelt' het in ieder geval alsof het object onderweg naar boven maar half zo zwaar weegt. Als dit inderdaad waar is dan zou dit een manier kunnen zijn om de wet van behoud van energie te omzeilen en vrije energie op te wekken. Maarja, ik zou ook een enorme denkfout kunnen hebben gemaakt dus ik ben benieuwd hoe anderen hierover denken.
Mvg, Nombro. 7
