Gaan wij er wat dat betreft in onze maatschappij op vooruit of niet ?.... blijkbaar niet.
Geen van beiden. Door de hedonic treadmill blijft het geluksgevoel waarschijnlijk ongeveer op hetzelfde punt:
The hedonic treadmill, also known as hedonic adaptation, is the conjecture that humans quickly return to a relatively stable level of happiness (or sadness) despite major positive or negative events or life changes.[1] According to this theory, as a person makes more money, expectations and desires rise in tandem, which results in no permanent gain in happiness.
https://en.m.wikipedia.org/wiki/Hedonic_treadmill
Helpen psychologen en gesprekstherapieën, of moet de mens verder doen met medicatie en wachten op technologische middelen
die op een bepaalde mannier toegepast / ingeplant worden?
Dat laatste. De mens moet wachten op betere technologische middelen. De psychologie als vakgebied bestaat slechts sinds de tweede helft van de 19de eeuw en bedient zich van nog altijd zeer primitieve middelen, zoals praten/communicatie, en medicatie die over het algemeen snel uitwerkt, tolerantie creëert of niet krachtig genoeg is.
Daarnaast: negatieve gevoelens en mentaal lijden zijn in het algemeen geen ziekteconditie maar gewoon de natuurlijke status quo van de mens. Veel problemen waarmee mensen naar psychologen of andere mentale hulpverleners gaan, zijn in essentie een worsteling met het bestaan zelf of met concrete levensomstandigheden.
Als men denkt dat het leven minder zwaar weegt dan dat van de eerste bacterie op aarde, die tegen natuurkrachten moest vechten om te overleven, dan verkeert men in een gecreëerde illusie, simpelweg omdat dezelfde principes en mechanismen die gelden voor lagere levensvormen, ook doorwerken in hogere levensvormen zoals de mens.
Er heerst vaak een misvatting dat er ergens een ultieme verlossing of blijvende staat van geluk te vinden is. Dit idee zien we ook terug in religies (terugkeer van de messias, walhalla, beloning in paradijs, etc.). Maar in werkelijkheid is lijden de menselijke natuurlijke toestand - niemand ontkomt eraan. Het zit ingebouwd in de werking van het universum.
Zouden we allemaal permanent gelukkig zijn, dan zouden we ook de hele dag dromerig naar paardenbloemen in het gras staren en niets ondernemen. De wereld beweegt en mensen komen in actie juist dankzij een fundamenteel gevoel van gemis, en door emoties zoals frustratie, jaloezie, afgunst, woede en wrok. Het zijn vooral deze gevoelens die ons aanzetten tot verandering, creatie en vooruitgang. De mens - en misschien wel het hele universum - zouden er niet zijn geweest, als strijd en lijden er niet wezenlijk onderdeel van zouden zijn.
Om met lijden om te gaan zoeken mensen verlossing in zaken die zij als waarachtig en bevrijdend ervaren. Waar vroeger de plaatselijke pastoor, kruidendokter, sjamaan, het orakel van delphi of dorpsoudste deze rol vervulde, nemen tegenwoordig psychologen en therapieën die plaats in. Hoewel zij beschikken over methoden en inzichten die veelbelovend lijken, zijn deze ‘gereedschappen’ vaak te rooskleurig voorgesteld en te beperkt ontwikkeld om mensen daadwerkelijk duurzaam gelukkiger te maken. Het is, met andere woorden, de zoveelste coping.