Regor schreef: ↑di 14 okt 2025, 12:57
@HansH,
Wat doe je dan met het feit dat na zeer veel (oneindig) trekkingen elk cijfer / getal evenveel keer moet getrokken zijn ?
Je redenatie is de beruchte gokkersmisvatting (
https://en.wikipedia.org/wiki/Gambler%27s_fallacy).
Stel dat je 1000 keer met een muntje gooit. Dan verwacht je elke uitkomst (kop en munt) ongeveer 500 keer. De wet van de grote aantallen (want dat brengt jou in de war) zegt dan dat wanneer je dit experiment heel vaak zou herhalen en daarbij elke keer het aantal kop en munt zou noteren, dat het gemiddelde van al deze pogingen het daadwerkelijke gemiddelde (ca. 500) gaat herhalen. Dus in die zin is er een "kosmische uitmiddeling". Maar dat gaat over een groot aantal experimenten. Binnen 1 zo'n experiment is er geen sprake van een dergelijke uitmiddeling: de uitkomsten zijn onafhankelijk van elkaar en hebben geen geheugen. Dus als jij 999 keer 'Munt' hebt gegooid, dan kun je met de wet van de grote aantallen niet beredeneren dat de kans op 'Kop' nu opeens drastisch moet zijn toegenomen omdat je anders niet meer aan de wet van de grote aantallen zou voldoen. Die gaat immers over een grote verzameling experimenten.
Je hebt overigens ook nog de omgekeerde gokkersmisvatting: met jouw redenatie zou je ook mogen concluderen dat als jij iemand bijvoorbeeld met 10 dobbelstenen 10 keer dezelfde uitkomst ziet gooien (in 1 worp), deze persoon waarschijnlijk al heel vaak heeft gegooid om zo'n onwaarschijnlijke uitkomst te krijgen. Ook dat is geen geldige redenatie, wat je ook weer met de stelling van Bayes kunt aantonen. Een onwaarschijnlijke uitkomst laat de kans op een groot aantal pogingen dus niet toenemen.
Mocht je dit interessant vinden: ik behandel dit soort situaties ook in mijn boek "Goddelijke patronen", want de gokkersmisvatting is een vorm van doorgeschoten patroonherkenning (apofenie).
https://www.spectrumboeken.nl/producten ... 9000395071