Experimenten voor het meten van de eenrichtingssnelheid van het licht.

[Professor Puntje]

@HH Mooi zo! Hoog tijd dus om een nog eenvoudiger proefje te verzinnen.

[HansH]

Mede daarom denk ik dat het proefje nog te veel loopholes heeft om de kwestie te kunnen beslissen.

lees eens goed wat ik gedaan heb. dan kun je concluderen dat de gekozen synchronisatie geen incloed heeft op het eindresultaat. ik heb ook zoals je voorstelde de RMS waarde berekend op de x coordinaten en daaruit blijkt gewoon dat die niet afhankelijk is van de gekozen kappa waarde voor de synchronisatie.

[Professor Puntje]

@HH Jouw resultaat wijst er ook weer op dat het proefje niet werkt (d.w.z dat het te verwachten meetresultaat voor een gelijke en een verschillende heen- en terug-snelheid hetzelfde is). We zullen dus een nog simpeler proefje moeten zoeken zodat uit het meetresultaat van dat proefje wel een onontkoombare conclusie over de heen- en terug-snelheid kan worden getrokken. Uit het huidige proefje volgt daarover niets.

[HansH]

klopt. maar misschien ligt het toch wel fundamenteler en kan het zoals de huidige stand van de natuurkunde aangeeft principieel niet. als er al een proefje was dan maakte deze volgens mij toch een grote kans. meten op basis van afstanden die licht aflegt gaat ook niet werken omdat je dan altijd heen en weer meet. Maar feit blijft dat het punt dat je het niet kunt meten nog niets zegt over hoe het werkelijk zit. Er is geen enleke reden om aan te nemen dat lichtsnelheid richtingsafhankelijk zou kunnen zijn. met een ether Zou het misschien kunnen, maar dan zou het feit dat c dan geldt t.o.v. de ether een ander verband geven tussen c_heen en c_terug dan je met de kappa berekent. dus dan zou de heen en weer snelheid weer niet kloppen.

[Professor Puntje]

Verreweg het meest waarschijnlijke is dat we geen proefje zullen vinden waarmee de eenrichtingssnelheid van het licht gemeten kan worden, al was het maar omdat daar al een eeuw naar gezocht wordt. Maar ik vind het wel een leuke uitdaging om het toch te proberen. Zoals ik ook zo nu en dan iets probeer met betrekking tot het Collatz-vermoeden. Lekker eigenwijs! En zolang je je daar geen illusies over maakt kan het ook geen kwaad.

[wnvl1]

Het laatste proefje gaat niet kloppen. Ik voel mij daar wel heel zeker over. Maar het is spijtig dat we niet scherp kunnen duiden wat er mis is met het proefje. In verschillende papers geven ze expliciet aan dat het niet evident is om aan te geven waarom verschillende metingen van de eenrichtingssnelheid niet kloppen. Dat is ook de reden waarom er zoveel topics over zijn op physicsforums. Hopelijk komt er iemand op dit forum die het probleem scherper kan duiden.

[HansH]

Maar het is spijtig dat we niet scherp kunnen duiden wat er mis is met het proefje. In verschillende papers geven ze expliciet aan dat het niet evident is om aan te geven waarom verschillende metingen van de eenrichtingssnelheid niet kloppen. Dat is ook de reden waarom er zoveel topics over zijn op physicsforums. Hopelijk komt er iemand op dit forum die het probleem scherper kan duiden.

volgens mij is het heel scherp hier. viewtopic.php?p=1274789#p1274789 waarschijnlijk heb je dat bericht over het hoofd gerzien?

[wnvl1]

OK, bij reflectie tegen een spiegel is er geen probleem. Daar was ik wel mee akkoord en had ik ook al aangegeven. Ik dacht aan het geval waar je met een tweede bron werkt. Ik was niet duidelijk.

[Professor Puntje]

Volgende idee:

slinger-voor-lichtmeting 246 keer bekeken

Neem een slinger als hierboven die links en rechts duwtjes krijgt, en laat de momenten waarop die duwtjes gegeven worden bepaald zijn door een horizontaal heen en weer gestuurde lichtpuls (die daarbij ook nog een omweg maakt om te voorkomen dat het te snel gaat). Als het licht heen en terug even snel beweegt worden de duwtjes links (als afgebeeld) en rechts (zoals in de schets weggelaten) met gelijke tussenpozen uitgedeeld maar anders niet. Of de heen- en terug-snelheid van het licht gelijk zijn openbaart zich dus in het al dan niet gelijkmatig bewegen van de slinger.

[HansH]

Net nog even AI ten hulp geroepen, dat verwees naar: https://arxiv.org/pdf/2111.12285

Moet het nog lezen, maar als dat artikel er goed uit ziet kun je wellicht elders navragen of dat artikel deugt. Zo blijf je zelf buiten schot.

voor zover ik het goed interpreteer is de conclusie van het artikel dat je alleen meet wat we normaal meten als de synchronisatie zo is gekozen dat beide snelheden c zijn. maar ik had in de mathcad berekening laten zien dat het voor alle synchronisatie geldt. dus dan zou het artikel dus fout zijn.

[Professor Puntje]

Er zijn sowieso heel veel foute artikelen in omloop want ook de deskundigen spreken elkaar tegen.

[vijv]

Je maakt niet het onderscheid tussen de fysische realiteit en de beschrijving in een specifiek coördinatenstelsel. Jij laat zien met die plots dat een beschrijving in een ander coördinatenstelsel er anders uitziet. Maar de onderliggende realiteit is dezelfde.

ik gebruik maar 1 coordinatenstelsel (x,t) maar wel verschillende voortplantingssnelheid van het licht in beide richtingen. meer is er niet gebruikt. daarmee laat ik zien dat de fysische realiteit er anders uit zou zien als de voortplantingssnelheid inderdaad richtingsafhankelijk zou zijn. de gemeten fysische realiteit ziet er precies zo uit zoals je verwacht op basis van c en -c dus kan dat alleen maar de enige waarheid zijn.

Ik ben de hele post aan het doorlezen (wat wel wat werk vraagt), en reageer op bovenstaande zonder te weten dat hier al op gereageerd is.

Stellen dat je maar 1 referentiestelsel gebruikt lijkt simpeler dan het is. Om een referentiestelsel te creëren moet je bij wijze van spreken in elk punt van de ruimte een klok plaatsen en die klokken allemaal synchroniseren. Om te kunnen synchroniseren moeten er heen en weer signalen verzonden worden waarvan we niet weten of ze anisotropisch zijn of niet want dat willen we juist aantonen.

[HansH]

Ik ben de hele post aan het doorlezen (wat wel wat werk vraagt), en reageer op bovenstaande zonder te weten dat hier al op gereageerd is.

Stellen dat je maar 1 referentiestelsel gebruikt lijkt simpeler dan het is. Om een referentiestelsel te creëren moet je bij wijze van spreken in elk punt van de ruimte een klok plaatsen en die klokken allemaal synchroniseren. Om te kunnen synchroniseren moeten er heen en weer signalen verzonden worden waarvan we niet weten of ze anisotropisch zijn of niet want dat willen we juist aantonen.

ik zou dan even beginnen met de bijlage in dit bericht te bekijken en evt aan te geven welke aannames daar niet kloppen.
conclusie uit mijn berekening daar is dat je voor alle synchronisatie aannames (anisotropisch of niet) gewoon dezelfde meetresultaten krijgt in dat proefje.
viewtopic.php?p=1274789#p1274789

[HansH]

Volgende idee:

slinger-voor-lichtmeting.png

Neem een slinger als hierboven die links en rechts duwtjes krijgt, en laat de momenten waarop die duwtjes gegeven worden bepaald zijn door een horizontaal heen en weer gestuurde lichtpuls (die daarbij ook nog een omweg maakt om te voorkomen dat het te snel gaat). Als het licht heen en terug even snel beweegt worden de duwtjes links (als afgebeeld) en rechts (zoals in de schets weggelaten) met gelijke tussenpozen uitgedeeld maar anders niet. Of de heen- en terug-snelheid van het licht gelijk zijn openbaart zich dus in het al dan niet gelijkmatig bewegen van de slinger.

ik neem even aan dat vanwege de wet ven behoud van impuls de impuls van het licht op heen en terugweg gelijk is (even aannemen dat er niets wegdempt van het licht)

[Professor Puntje]

Omdat de fase in dit proefje irrelevant is kun je steeds "verse" heen en terug lichtpulsjes verzenden, want enkel de tijden van aankomst en vertrek spelen een rol. De duwtjes worden overigens gegeven door een mechanisme dat reageert op de aankomt van de lichtpulsjes ter plaatse (en dus niet door de lichtpulsjes zelf). Ook eventuele verliezen in lichtsterkte van de lichtpulsjes spelen hier geen rol meer. De punten van aankomst en vertrek van de lichtpulsen zijn (bij benadering) ook de posities waar de duwtjes aan de slinger gegeven worden.

Het gaat mij hier enkel maar om het principe, als dat basisidee ergens op slaat (en niet allang door anderen ook al is bedacht) laat ik de praktische realisering verder aan de experimenteel natuurkundigen.