wnvl1 schreef: ↑zo 01 mar 2026, 09:32
We definiëren de reële snelheid als
\[
\Upsilon(\varepsilon) = \frac{v_\varepsilon}{c}
\quad \text{met} \quad
v_\varepsilon = \frac{dx}{dt_\varepsilon}.
\]
De Reichenbach-gesynchroniseerde tijd is gerelateerd aan de Einstein-tijd via
\[
t_\varepsilon = t_E + \frac{(2\varepsilon-1)x}{c}.
\]
Door differentiëren volgt
\[
dt_\varepsilon = dt_E + \frac{(2\varepsilon-1)}{c}\, dx.
\]
Daaruit volgt voor de snelheid
\[
v_\varepsilon
=
\frac{dx}{dt_\varepsilon}
=
\frac{dx/dt_E}{1 + \frac{(2\varepsilon-1)}{c} \frac{dx}{dt_E}}
=
\frac{v_E}{1 + (2\varepsilon-1)\frac{v_E}{c}}.
\]
Definieer nu de dimensieloze grootheid
\[
\beta = \frac{v_E}{c}.
\]
Dan wordt de functie
\[
\Upsilon(\varepsilon)
=
\frac{\beta}{1 + (2\varepsilon-1)\beta}.
\]
Hieruit blijkt dat de volledige functie \( \Upsilon(\varepsilon) \) volledig bepaald wordt door het enkele getal \( \beta \). De zogenoemde reële snelheid bevat dus precies dezelfde informatie als de Einstein-snelheid.
Neem nu twee voorwerpen met Einstein-snelheden \( v_{E,1} \) en \( v_{E,2} \), en definieer
\[
\beta_1 = \frac{v_{E,1}}{c},
\qquad
\beta_2 = \frac{v_{E,2}}{c}.
\]
Hun bijbehorende functies zijn dan
\[
\Upsilon_1(\varepsilon)
=
\frac{\beta_1}{1 + (2\varepsilon-1)\beta_1},
\]
\[
\Upsilon_2(\varepsilon)
=
\frac{\beta_2}{1 + (2\varepsilon-1)\beta_2}.
\]
Voor \( |\beta| < 1 \) is de afbeelding
\[
\beta \longmapsto \frac{\beta}{1 + (2\varepsilon-1)\beta}
\]
monotoon stijgend voor elke vaste waarde van \( \varepsilon \). Daarom geldt
\[
|\beta_1| < |\beta_2|
\quad \Longleftrightarrow \quad
|\Upsilon_1(\varepsilon)| < |\Upsilon_2(\varepsilon)|
\]
voor elke vaste waarde van \( \varepsilon \).
Daaruit volgt dat de ordening van snelheden niet afhangt van de gekozen synchronisatie.
Men kan bovendien \( \beta \) terug reconstrueren uit \( \Upsilon(\varepsilon) \). Oplossen naar \( \beta \) geeft
\[
\beta
=
\frac{\Upsilon(\varepsilon)}{1 - (2\varepsilon-1)\Upsilon(\varepsilon)}.
\]
Dit toont dat de functie \( \Upsilon(\varepsilon) \) volledig equivalent is aan één enkele Einstein-snelheid \( v_E \).
De constructie elimineert dus niet de synchronisatie-afhankelijkheid, maar verpakt alle conventionele beschrijvingen in één functie. Er wordt geen nieuwe fysisch onafhankelijke grootheid geconstrueerd.
De fundamenteel invariant blijvende grootheid is het ruimtetijdinterval
\[
ds^2 = -c^2 dt_E^2 + dx^2 + dy^2 + dz^2,
\]
dat onafhankelijk is van de synchronisatiekeuze.